كه من بايد به چه صورت نماز بخوانم و روزه بگيرم؟ و آيا مى‌توانم تهران را وطن دوم خود قرار دهم؛ با اين‌كه مى‌دانم حداقل تا ده سال آينده نمى‌توانم جاى ديگر خانه تهيه كنم و سكونت پيدا كنم و با اين‌كه در ورامين، خانه از خود ندارم؟ در ضمن، اگر كه بتوانم تهران را وطن دوم خود قرار دهم، آيا براى ده روز اول نبايد از حد ترخص خارج شوم؟ و آيا مى‌توانم كه از حد ترخص خارج شوم و قبل از اذان، به محل سكونت بروم و اذان را بشنوم و دوباره به محل كار برگردم؟

بايد اضافه كنم كه از بهمن ماه ٦٠ به اين طرف، در تهران نمازم را شكسته خوانده‌ام و در ورامين كامل مى‌خوانم. خدايا، خدايا، تا انقلاب مهدى، خمينى را نگهدار

بسمه تعالى، وطن اصلى تا از آن اعراض نكرديد، به حكم وطن باقى است. و در تهران اگر در يك محله، قصد زندگى دائم داشته باشيد، آن‌جا وطن شما محسوب مى‌شود؛ در غير اين صورت، فقط با قصد اقامت ده روز در يك محله مى‌توانيد نماز را تمام بخوانيد؛ و خروج از محله اقامت به محل كار اگر محل كار در همان محله اقامت باشد، مضر به قصد اقامت نيست.

[سؤال ٢٠٩٠] ٩٣٤٨٠٥

بسمه تعالى‌

محضر مبارك رهبر كبير انقلاب، امام خمينى‌

پس از سلام، به طور اختصار سؤالاتى به شرح زير عرضه مى‌گردد:

١. اگر كسى در تهران، از وطن قبلى قصد اعراض نمايد و در محلى كه ساكن است نيز قصد توطّن نكرده باشد، وطن او كجا است؟

بسمه تعالى، در فرض مرقوم، حكم مسافر دارد.

[سؤال ٢٠٩١]

٢. چند سال است كه تهران به بلد كبيره تبديل گشته؟