موسوعة الإمام الخميني 32 الى 41 (استفتائات امام خمينى( س)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٤٢١ - بلاد كبيره
بسمه تعالى، مبدأ، منزل است و در فرض مزبور، حكم مسافر پيدا مىكند.
بلى اگر تمام سير، در محدوده قبل از كبيره شدن باشد- كه وطن او است- حكم مسافر ندارد.
٣. شخصى هر روز از كرج به محل كارش كه در تهران است مىآيد و بايد نمازش را در تهران قصر بخواند؛ ولى در تهران، شغلش گشت زدن است. آيا باز هم نمازش قصر است يا چون شغلش گشت زدن است، بايد نماز را تمام بخواند؟
بسمه تعالى، اگر شغلش گشت زدن در حد مسافت است، در تهران كه مشغول است، نمازش تمام است.
[سؤال ٢٠٦٤] ٩١٦٧٣٤
بسمه تعالى ١/ ٨/ ١٣٦١
محضر مقدس رهبر كبير انقلاب اسلامى ايران و مرجع عظيم الشأن، حضرت امام خمينى، مدّ ظله العالى، با تقديم سلام
ضمن آرزوى سلامت و طول عمر براى آن مرجع بزرگوار، اينجانب، مقلد ناچيز و كوچك شما سؤالى دارم كه خواهشمند است جواب آنرا مرقوم فرماييد.
اينجانب و همسرم و يك فرزندمان حدوداً مدت ٨ ماه است كه به تهران آمدهايم و معلم دينى در آموزش و پرورش مىباشم؛ محل اقامت و سكونت ما سمنگان، پشت مسجد جامع نارمك مىباشد و مستأجر هستيم؛ محل كار ما ميدان منيريه، اداره آموزش و پرورش منطقه ١١ مىباشد؛ مسافت منزل تا محل كار ما حدوداً ١٢ كيلومتر هست و من هر روز اين راه را مىروم و باز مىگردم. ما فعلًا به اميد خداوند، قصد سكونت در تهران را براى هميشه داريم؛ ولى فقط ممكن است- به خاطر مسكن- از محلى به محل ديگر برويم و الآن هم قرارداد اجاره خانه ما يك ساله هست كه حدود ٤ ماه ديگر باقى است. وضع نماز خواندن (درست يا قصر) ما را مشخص فرماييد.
بسمه تعالى، اگر يك محله را محل سكونت دائم قرار دادهايد، آن محله، حكم وطن را دارد؛ و الّا حكم مسافر داريد.