٣. سال گذشته ماه رمضان در تهران، حدود ميدان خراسان منزل يكى از اقوام سكنا گزيدم (با قصد بيش از ١٠ روز) تمام مدت هر روز از آن‌جا به محل كارم كه در خيابان سپهبد قرنى بود مى‌آمدم، فاصله بين ميدان خراسان و سپهبد قرنى كمتر از چهار فرسخ است. نمازها را درست خوانده و روزه را نيز گرفتم. آيا نماز و روزه‌ام صحيح بوده است؟ آيا در صورتى كه صحيح نبوده بايد تكرار نمايم؟

بسمه تعالى، قصد اقامت به نحو مزبور صحيح نيست و نماز و روزه را بايد قضا نماييد.

٤. در مقطعى از دوره دانشجويى دانشگاه از شميران (محل زندگى) به تهران (محل دانشگاه) مى‌آمدم.

(حدود ٦ ماه) در اين مدت روزه گرفته، نماز را تمام مى‌خواندم. فكر مى‌كردم چون فاصله تهران- شميران كمتر از چهار فرسخ است از اين لحاظ اشكالى به وجود نمى‌آيد و نماز شكسته نمى‌شود و روزه صحيح است. آيا نماز و روزه‌هايم درست نبوده، بايد اعاده نمايم؟

بسمه تعالى، روزه‌ها و نمازهاى چهار ركعتى قضا دارد.

٥. در مقطعى از دوره دانشجويى در خارج از كشور، بعضى مواقع از شهر تحصيلى دانشگاهى (محل كار و محل تحصيل) به شهرهاى ديگر (با بيش از چهار فرسخ راه) به قصد تظاهرات بر ضد رژيم سابق يا سخنرانى مذهبى مسافرت مى‌كردم. بعد از مراجعه به شهر تحصيلى بدون قصد قبلى بعضاً اتفاق مى‌افتاد كه مجدّداً به فاصله كمتر از ١٠ روز مسافرت از شهر تحصيلى به شهرهاى مذكور تكرار مى‌شد.

در تمام اين احوال در فواصل مراجعه به شهر تحصيلى، در شهر تحصيلى نمازهاى خود را درست مى‌خواندم، به اعتبار اين‌كه در شهر تحصيلى بيش از يك سال خواهم ماند (در ابتداى هر سال ثبت نام مجدد در دانشگاه مى‌شد) آيا اين نمازها صحيح بوده يا خير؟ و آيا بايد نمازها را اعاده نمايم؟

(نمازهايى كه در فواصل خوانده شده است؟)

بسمه تعالى، در شهر تحصيلى اگر بدون قصد اقامت ده روز در يك محل نماز تمام خوانده شده، نماز و روزه قضا دارد.