موسوعة الإمام الخميني 32 الى 41 (استفتائات امام خمينى( س)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٣٧٤ - بلاد كبيره

اقامتم در تهران كه قبلًا انجام داده‌ام چه مى‌شود. انزل اللَّه عليك خير رحمة ووفّقك اللَّه لما يرضاه‌

بسمه تعالى، اگر در يك محلّه تهران قصد ماندن ده روز كنيد كه از آن‌جا خارج نشويد نماز شما تمام است و بدون قصد ده روز حكم مسافر داريد.

[سؤال ١٩٥٧] ٨٧٠٨٦٠٦

بسمه تعالى‌

محضر مبارك رهبر كبير انقلاب حضرت امام خمينى‌

چند سؤال شرعى در ارتباط با مسأله نماز مسافر و روزه مسافر در مورد خودم كه ساكن گوهردشت كرج هستم مطرح مى‌سازم. ضمناً محل كارم در تهران است و هيچ‌كدام از دو محل تهران و گوهردشت را به عنوان وطن انتخاب نكرده‌ام.

١. قصد دارم براى ماه رمضان سال جارى به تهران آمده و در عباس‌آباد تهران نزديك خيابان جردن منزل يكى از دوستان سكنا گزينم (با قصد بيش از ١٠ روز)، ليكن مجبور هستم هر روز به محل كارم كه در خيابان دكتر فاطمى تهران است بيايم.

فاصله محل كار و منزل دوستم كمتر از چهار فرسخ است، لذا با اين ترتيب آيا نمازم درست است و مى‌توانم روزه بگيرم؟

بسمه تعالى، در مثل فرض سؤال قصد اقامت به نحو مذكور صحيح نيست و حكم مسافر داريد.

[سؤال ١٩٥٨]

٢. قبل از آمدن به گوهردشت، در ابتداى كار در آريا شهر تهران زندگى مى‌كردم (حدود ٤ ماه) و محل كارم در خيابان سپهبد قرنى تهران بود. فاصله بين آرياشهر و تهران كمتر از چهار فرسخ است. آيا نمازهايم را كه درست خوانده‌ام صحيح بوده و اگر نه، آيا بايد اعاده شود؟