موسوعة الإمام الخميني 32 الى 41 (استفتائات امام خمينى( س)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٣٧٣ - بلاد كبيره

بسمه تعالى، در فرض مرقوم، تهران وطن شما محسوب نمى‌شود و بدون قصد ده روز در يك محله آن نماز شما قصر است.

[سؤال ١٩٥٥] ٨٦٥٦- ٩٣

٢. كسى كه از يك طرف تهران به طرف ديگر مى‌رود و اين كار هر روز تكرار مى‌شود و اين مسافت بيش از مسافت شرعى است روزه و نماز اين شخص چگونه مى‌باشد؟

بسمه تعالى، در فرض سؤال حكم مسافر مترتب است.

[سؤال ١٩٥٦] ٨٦٩٨٦٠٩

بسمه تعالى ٩/ ٢/ ١٣٦١

خدمت مبارك امام خمينى، رهبر كبير انقلاب‌

حضرت امام اين‌جانب داراى شرايط ذيل مى‌باشم، لطفاً تكليفم را از لحاظ شرعى روشن بفرماييد.

١. از شهرستان به تهران آمده‌ام و هنوز تهران را وطن خود انتخاب نكرده‌ام و به صورت متوالى نزديك دو سال و نيم از مهر ماه سال ٥٧ جهت تحصيل و كار و خدمت در سپاه در تهران بوده‌ام.

٢. به علت عدم اطلاع از فتواى شما در مورد بلاد كبيره در خصوص تكليف خود (خروج از محل) هميشه در صورت امكان قصد ده روزه نموده‌ام.

٣. هنوز هم به علت عدم روشن شدنم در مورد فوق، خصوصاً از لحاظ مقدار، حوزه محل تكليف خود را نمى‌دانم. مثلًا نمى‌دانم از مركز منطقه ده سپاه تا كجا بروم نماز و روزه‌ام قصر مى‌باشد.

٤. از فتواى شما فقط در مورد ساكنين بلاد كبيره، يعنى كسانى كه آن‌جا را وطن اصلى خود انتخاب كرده‌اند خبر داشتم و لاغير.

حالا با شرايط فوق تكليف اين‌جانب بعد از اين و در مورد نماز و روزه مدت‌