محدوده قبل از كبيره شدن وطن او است و مسافت را از محدوده بايد حساب نمايد؛ ولى چنانچه بعد از كبيره شدن متولد شده، محلّه‌اى كه تولد يافته وطن او است و مسافت، از منزل حساب مى‌شود و على كل حال اگر از مبدأ مسافت، با قصد چهار فرسخ يا بيشتر حركت نمايد، نماز شكسته مى‌شود.

[سؤال ١٩٠٧]

٥. براى مسافرى كه در يكى از محلات، قصد اقامت كرده است براى ١٠ روز، حد خروج آيا ٥/ ٢٢ كيلومتر است و يا تنها حد محلّه كفايت مى‌كند؟ و لطفاً روشن بفرماييد كه حد محلّه، تا چه مقدار مسافت، از در منزل و يا حدود آن محلّه خواهد بود؟

بسمه تعالى، حد محلّه، عرفى است و مبدأ مسافت، منزل است.

[سؤال ١٩٠٨]

٦. اگر فردى شهرستانى كه قصد توطّن در تهران را كرده است، خانه‌اى اجاره كند و در قرارداد اجاره، ذكرى از مدت نشده باشد و در ضمن، آن فرد نيز قصد ندارد كه آن‌جا را ترك كند، تكليف او چيست؟

بسمه تعالى، تا قصد توطّن در يكى از محلات تهران ننمايد، حكم مسافر را دارد؛ با قصد اقامت ده روز در يك محلّه، نماز تمام و الّا شكسته است.

[سؤال ١٩٠٩] ١٢٦٨- ١٤٩٠

٣. اگر مسافرى در يكى از محلّات تهران كه از بلاد كبيره است، قصد اقامت ده روزه نمايد و در طول اين ده روز به محله‌اى ديگر برود كه فاصله آن تا محل اقامت، يك كيلومتر باشد و يك روز در آن‌جا بماند، آيا در طول اين يك روز نماز وى شكسته است يا نه؟ و همچنين پس از بازگشت به محله اوّلى كه قصد اقامت ده روزه داشته است لازم است قصد اقامت را تجديد كند يا خير؟