موسوعة الإمام الخميني 32 الى 41 (استفتائات امام خمينى( س)) - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ١٣٦ - قرائت و ذكر

پس از اظهار ارادت و بندگى نسبت به ذات اقدس الهى و درود بر پيغمبر و جانشينان برحقش، درود بر نايب حضرت بقية اللَّه، حضرت امام خمينى‌

غرض از مزاحمت اين بود كه چند مسأله‌اى براى اين‌جانب مطرح است كه خواهشمندم جواب آن‌ها را لطف بفرماييد.

١. در موقع خواندن سوره حمد، بعضى از افراد «إِيَّاكَ نَعْبُدُ وَ إِيَّاكَ نَسْتَعِينُ» را به صورت «ايّاكنع بُد و ايّاكَنَ سْتَعينْ» مى‌خوانند. آيا اين صحيح است؟

بسمه تعالى، مانع ندارد؛ مگر آن‌كه طورى ادا كنند كه غلط شود.

٢. آيا از خمس و سهم امام عليه السلام مى‌توان به افراد غير سيد پرداخت كرد؟

بسمه تعالى، بدون اجازه نبايد داد، ولو به سيد.

٣. در كتاب قصص الانبيا تأليف مولانا محمد جويرى در بيان آفرينش مطالبى مرقوم شده است. آيا تمام آن‌ها صحيح است و مى‌توان به عنوان مدرك از آن‌ها براى پاسخ به افراد مشرك و بى‌نماز و غيره استفاده كرد؟

بسمه تعالى، به نحو نقل از كتاب و احتمال مانع ندارد.

[سؤال ١٣٩٤] ٦٥٢٤٥٦

بسمه تعالى ٨/ ١٢/ ١٣٦١

محضر مبارك حضرت آيت اللَّه العظمى امام خمينى، دامت بركاته، سلام عليكم، مستدعى است به سؤال زير جواب مرقوم فرماييد. با عرض تشكر

در مسأله ١٠٠١ بعضى رساله‌هاى توضيح المسائل آمده است: «اگر انسان، كلمه‌اى را صحيح بداند و در نماز همان طور بخواند و بعد بفهمد غلط خوانده، بايد دوباره نماز را بخواند و اگر وقت گذشته، قضا نمايد». و در عروة الوثقى (احكام قرائت، مسأله ٦٠، جلد دوم) فرموده‌اند كه احتياط مستحب، در اعاده يا قضا است، و حضرت امام حاشيه‌اى برخلاف ندارند. مستدعى است تكليف را مشخص فرماييد.

بسمه تعالى، اگر در يادگرفتن قرائت كوتاهى نكرده، صحيح است و قضا لازم نيست.