ساخته هستند- كه ان شاء اللَّه موفق بشوند كه ساخته تر بشوند- و اگر ساخته نيستند، جدّيت كنند كه خودشان را بسازند؛ يعنى همه چيزشان را تطبيق بدهند با احكام اسلام و بينش از احكام اسلام، به همه ابعادش هم، تا آن حدودى كه برايشان ممكن است پيدا بكنند؛ اسلام براى چه آمده است، چه مى‌خواهد بگويد، اين چه جور مكتبى هست، تمييز بدهند بين مكتب اسلام با ساير مكتبهايى كه ادعاها را دارند و واقعيتها را ندارند. آن وقت مشغول فعاليت بشوند.

خطر سوء استفاده از انجمنهاى اسلامى‌

و فعاليتهاى اسلامى در دانشگاهها، كه از ساير جاها حساستر است، يعنى از دانشگاهها بايد انسانها درست بشوند و بعد هم مقدَّرات مملكت ما به دست همينهاست كه از دانشگاهها بيرون مى‌آيند و چنانچه مى‌دانيد چون مقدَّرات مملكت دست جوانهايى است كه بعد از [آنكه از] دانشگاه كه بيرون آمدند ديگر مشغول فعاليت مى‌شوند و مملكت دست اينهاست، از اين جهت است كه آنهايى كه مى‌خواهند مملكت ما به يك سر و سامانى نرسد روى دانشگاه حساسيت دارند و دانشگاه را نمى‌خواهند كه يك دانشگاه مفيد براى جامعه مملكت ما باشد. اين يك مطلبى است كه بايد خيلى با هوشيارى در آن دقت بشود كه مبادا ما بگوييم انجمن اسلامى و كذا و رخنه كنند در ما و همين انجمن اسلامى را به اسم انجمن اسلامى منحرفش كنند. اينها يك شياطينى هستند؛ يعنى خارجيها، آنهايى كه مى‌خواهند كه همه چيز ما را ببرند و دانشگاهى نباشد تا بتوانند مقابلشان بايستد، دانشگاه روحانى نباشد تا بتواند مقابلشان بايستد- آنها ممكن است در همين انجمنهاى اسلامى هم عمّالشان رخنه بكنند و منحرف بكنند؛ با اسم اسلام، مسائلى ديگر را پيش بياورند. بايد خيلى از كسانى كه در اين انجمنها وارد هستند هوشيار باشند كه ديگران نفوذ نكنند و آنها متحرك به حركت ديگران نباشند. در خيلى از جاها همين طور دارد مى‌شود و شده است و سابقاً هم بوده است كه با همان اسم اسلام و با اسم قرآن و امثال ذلك، چيزهايى كه مربوط به اسلام نبوده بلكه بر خلاف مسير اسلام بوده است؛