قرآن را به آن عمل نكرده باشيم، قرآن را ادعا داريم كه كتاب ما است، به حسب واقع كتاب ما نيست. اگر ما بگوييم پيغمبر، پيغمبر ما هست، ادعايش آسان است، لكن تا پيروى ازش نكنيم، نمى‌توانيم بگوييم پيام‌آورى است از خدا. اگر ما به حرف او اعتنا نكنيم، پيامبريش براى ما فايده ندارد. و اگر چنانچه به حرف اوليا عمل نكنيم، شيعه‌گريش براى ما فايده ندارد، فايده‌اش ضعيف است.

كوشش كنيد كه در عمل، كتاب شما قرآن باشد و پيغمبر شما، رسول اكرم باشد، و امام شما، على بن ابى طالب- سلام اللَّه عليه.

سعادتمندى در پرتو عمل به قرآن‌

من اميدوارم كه اين مجتمعى كه شما داريد در پناه قرآن، در پناه قرآن شما به تربيتهاى قرآنى برسيد، و بچه‌هاى خودتان را تربيت قرآنى كنيد. عمل آنها را منطبق كنيد با دستورات پيغمبر اكرم. عمل خودتان را منطبق كنيد با دستورات رسول اللَّه تا نجات پيدا كنيد در اينجا و آنجا. در همه چيز دستور دارد اسلام، اسلام آن طور نيست كه گمان بشود فقط رابطه‌اى است ما بين خدا و خلق. خير، رابطه هست، لكن همه جور روابط هست. قرآن، همه چيز است؛ قرآن هم بُعْد سياست دارد و هم بُعْد ساير چيزها؛ هم علم است و هم راهنماست؛ و هم سياست است و هم همه چيز است. قرآن، اگر كتاب يك ملتى باشد، آن ملت سعادتمند مى‌شود. قرآن به بعض آياتش اگر ما عمل كنيم، سعادتمند مى‌شويم. و من اميدوارم كه ما عامل باشيم، چنانچه ما عامل باشيم و با هم مجتمع باشيم و اجتماع داشته باشيم و اين آيه شريفه‌ وَ اعْتَصِمُوا بِحَبْلِ اللَّهِ جَمِيعاً وَ لا تَفَرَّقُوا [١] را عمل به آن بكنيد، مسلمين اگر همين يك آيه به آن عمل بكنند، غلبه مى‌كنند بر همه قدرتهاى بزرگ.

اگر همه «مُعْتَصِم» باشند به «حبل اللَّه»- كه قرآن كريم است، رسول اكرم است، اينها حبل اللَّه هستند، مقدّم بر همه، قرآن كريم است- اگر ما همه معتصم به قرآن كريم باشيم، همه مجتمع بر قرآن باشيم، تفرُّق از هم نداشته باشيم، جدايى از هم نداشته باشيم، غلبه‌

[١] سوره آل عمران، آيه ١٠٣: «به ريسمان خدا چنگ بزنيد و پراكنده نشويد».