كرديد: «آزادى، استقلال، جمهورى اسلامى». همانى كه ملت ما مى‌خواست دستش آمد. چطور اينها مى‌گويند كه جمهورى اسلامى، انقلاب شد چيزى دست ما نيامد. مگر انقلاب براى چه شده بود؟ انقلاب براى اين سه تا مقصد، سه تا مطلب بود كه اساس مطالب است. آقا، شما آزادى را كم چيزى فرض مى‌كنيد؟ از بالاترين نعمتهايى كه در عالَم هست؛ آزادى انسان است. انسان، حاضر است همه چيزش را فداى آزادى خودش بكند. اين حبس سى و پنج ميليونى شكست و شما آزاد شديد. انقلاب شما كارى ازش نيامد؟ اينها اين طور تحقير مى‌كنند ملت ما را. اين نويسنده‌هاى ما اين طور تحقير مى‌كنند ملت را كه ملت انقلاب كرد چيزى گيرش نيامد. ملت هر چه خواست گيرش آمد. ملت گندم نمى‌خواست. آن هم گيرش مى‌آيد. اما هيچ كس فرياد كرد كه ما گندم مى‌خواهيم؟ فرياد كرد كه ما خانه مى‌خواهيم؟ ما اجاره خانه مى‌خواهيم؟ ما منفعت مى‌خواهيم؟ اينها اصلًا مطرح نبود پيش ملت ما. ملت ما هر چيزى كه خواست به تمام عيار، گيرش آمده، البته جمهورى اسلامى آمده است، لكن خوب، بايد محتوايش هم بتدريج گير بيايد. هيچ از اين صحبتهايى كه اين گوينده‌ها مى‌كنند، از اين مقالاتى كه اين نويسنده‌ها مى‌نويسند و از اين شبنامه‌هايى كه اين چپيها منتشر مى‌كنند، هر روز منتشر مى‌شود. هفت، هشت تايش پيش من آمد.

تفاوت زندانى‌هاى رژيم سابق با دوره انقلاب‌

اين خانه خرابها مى‌گويند كه حالا بدتر [از] زمان محمد رضا شد. براى اينكه الآن زندانيهاى سياسى بيشتر از آن وقت است! سر تا ته ايران بگرديد، اگر يك زندانى سياسى آدم پيدا كرديد كه توى حبس باشد. بله، زندانى سياسى به آن معنا كه مى‌خواهد اين مملكت را به عقب براند، هست در حبسهاشان از همان رژيم سابق، از همان رژيم باز هم هست. اما آنى كه آن وقت بود، با اينى كه حالاست مقايسه بكنيد. آنى كه آن وقت بود، بهترين فرزندهاى اسلام و بهترين فرزندهاى ايران زير شكنجه بودند و زير ظلم بودند و در حبس بودند، و حالا بدترين خيانتكارها آنجا هستند. اينها فكر نمى‌كنند، مى‌دانند، اما