صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٣٣٢ - لزوم توجه همگانى در ترويج كشاورزى
انجام نمىگيرد. نمىشود كه ملت كنار بنشيند و بگويد دولت همه كارها را بكند. يك همچو خرابه بزرگى را دولت به اين زوديها، اگر قدرت ملت نباشد، نمىتواند، شايد تا آخر هم نتواند، كه اين خرابهها را آباد كند.
كوشش همه طبقات ملت براى آبادانى كشور
الآن يك چيزى است كه مال خودتان است، مثل اينكه هر كسى موظف است به حسب وجدان خودش كه عائله خودش را خدمت به او بكند و اداره بكند، الآن به حسب وجدان، ما همه موظفيم كه يك مملكتى كه از حلقوم ديگران بيرون آورديم و مال خودمان شده، خودمان خدمت به آن بكنيم. نرويم كنار بنشينيم بگوييم كه شما از چنگال ديگران بيرون آورديد، خودتان درستش بكنيد! نمىشود. اين يك همچو چيزى است، شماها بيرون آورديد؛ ملت بيرون آورده. همين ملتى كه يك همچو نهضتى كرد و يك همچو پيروزى برايش حاصل شد، بايد اين مملكت را خود ملت اداره بكند. هر كس به هر اندازهاى كه مىتواند. البته يك قشر نمىتواند؛ دو قشر نمىتواند، روحانيت نمىتواند؛ دولت نمىتواند؛ عرض مىكنم كه كارگر تنها نمىتواند؛ صنعتگر تنها نمىتواند؛ لكن هر كدام يك گوشه كار را بايد بگيرند. هر كس در هر كارى كه مشغول است آن كار را خوب انجام بدهد.
لزوم توجه همگانى در ترويج كشاورزى
اين همه خرابيها كه هست و اين همه گرفتاريهايى كه هست الآن براى ملت شما- كه مع الأسف گنجها زير پايشان بود و خودشان گرسنگى مىخوردند، ذخيرهها زير پايشان بود خودشان نشسته بودند گرسنگى مىخوردند، و اين طور برنامه بود- حالا كه اين مملكت مال خودتان شده است، حالا بايد كوشش بكنيد، خصوصاً در امر زراعت بايد كوشش بكنند، سستى به خرج ندهند. اگر بخواهند سستى به خرج بدهند در امر كِشت و زرع و اينها، باز ما اين پيوستگى كه به امريكا و ساير جاها داشتيم اين را باز هم بايد ادامه بدهيم. وقتى يك مملكتى مال خودتان شد، يك مملكتى كه قابل است، يك مملكتى