صحيفه امام - الخميني، السيد روح الله - الصفحة ٣٣١ - شوراى شهر
معنا را نمىكنند كه از اين حبس كه بيرون آمدند، خودش يك نعمت بسيار بزرگى بود كه محتاج به تشكر است از خداى تبارك و تعالى كه ما را از يك همچو قيد و بندى، از همچو زجرى، خلاص كرده. لكن به جاى اينكه تشكر كنند، به جاى اينكه همراهى كنند، همه دست به هم بدهند براى تعمير اين خرابه، مع الأسف يك دستهاى كارشكنى مىكنند، يك دستهاى باور. دستجاتى از منحرفين، از اشخاصى كه آنها هم بازمانده و باقيمانده رژيم سابقاند و طرفداران او، و مىخواهند نگذارند اين مملكت سر و سامان پيدا بكند، بين مردمى كه از حبس بيرون آمدند مىافتند، و مردم هم عُقدههاى حبس را دارند، عقدههاى پنجاه و چند ساله در آنها هست، مىافتند بين آنها و آن عقدههايى كه مردم از رژيم سابق برايشان باقى مانده است اينها به حساب دولت حالا و رژيم حالا و نهضت مىآورند. و مع الأسف بسيارى از جوانهاى پاك ما باورشان مىآيد، آنها هم كمك به آنها مىكنند!
شوراى شهر
ملت ما بايد بدانند كه يك نعمتى خداى تبارك و تعالى به او اعطا كرد كه همه دنيا الآن نظر دارند و با اعجاب به او نگاه مىكنند. خداى تبارك و تعالى يك نظر عنايتى به اين ملت فرمود كه اين سد بزرگ شيطانى- كه همه قدرتها با او موافق بودند- شكسته شد و شكستند، و ملت ما با قدرت ايمان اين سد را شكستند. و كسانى كه آنها را غارت مىكردند و همه اموالشان را به غارت مىبردند و خرابى مىكردند، و بدتر از آن نيروهاى انسانى را نمىگذاشتند رشد بكنند، اينها رفتند. حالا ملت فكر نمىكند كه دزدها رفتند و چپاولگرها بيرون رفتند، لكن يك تتمهاى كه براى اينكه ..... و همه قشرهاى ملت اين است كه شما را، اين شوراهاى شهر را [راه بيندازند] خوب، يك رأيى دادند. البته رأى كم دادند؛ لكن الآن شوراهاى شهر در بسيارى از جاها مستقر است. مردم گمان نكنند شوراهاى شهر مىتواند كار را انجام دهد. شوراى شهر هفت نفر، ده نفر، از خود همين مردماند، با نداشتن وسائل درست. اين بسته به اين است كه مردم با اين شوراها و با اين اشخاص كه مىخواهند خدمت كنند به شهرشان كمك كنند. تا كمك ملت نباشد كارى