مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٣٢٦ - همکاری و همدلی
جلو، اسیر که یک آدم گردنکلفتی بود یکمرتبه چشمغرّهای به او رفت و نعرهای کشید و گفت: برای چه آمدی؟ تا این را گفت، زاهد بیهوش شد و افتاد. اسیر در حالی که کتش بسته بود آمد روی سینه او خوابید و با دهانش شروع کرد گلوی او را گاز گرفتن تا کمکم بلکه شاهرگ او را قطع کند. مجاهدین دیدند زاهد دیر کرد.
گفتند نکند حادثهای پیش آمده باشد. وقتی که رفتند، دیدند زاهد بیهوش افتاده و کافر هم نزدیک است شاهرگ او را ببُرد. او را گرفتند عقب زدند و از بین بردند و زاهد را آب به رویش پاشیدند و حال آوردند. گفتند: قضیه چه بود؟ گفت: واللَّه من نفهمیدم. همین که نزدیک او رفتم چشمغرّهای به من رفت و فریادی کشید و من دیگر چیزی نفهمیدم. این است معنی: مَنْ لَمْ یغْزُ وَ لَمْ یحَدِّثْ نَفْسَهُ بِغَزْوٍ ماتَ عَلی شُعْبَةٍ مِنَ النِّفاقِ.
ما عبادتهایی بیمایه و کممایه را از نظر بدنی انجام میدهیم. این عبادتهای ما، این نمازهای ما، این قرآن خواندنهای ما، این ذکر گفتنهای ما که روح ندارد و هیکلش هم چیز کوچکی است، اغلب در ما ایجاد غرور میکند و در نتیجه خودمان را از همه مردم دنیا بهتر میدانیم. چنین مسلمانی مسلمان واقعی نیست و همانطور که پیغمبر اکرم فرمودند اگر بمیرد هم در درونش یک نفاق و دورویی وجود دارد.
لهذا میفرماید: یا ایهَا النَّبِی حَرِّضِ الْمُؤْمِنینَ عَلَی الْقِتالِ همیشه اینها را به امر جهاد ترغیب کن، همیشه بگذار روح اینها مجاهد و آماده باشد، یادشان نرود که جهادی هم هست؛ در همان حالِ صلح و سَلم هم اینها روحاً مجاهد باشند. بعد میفرماید: انْ یکنْ مِنْکمْ عِشْرونَ صابِرونَ یغْلِبوا مِائَتَینِ وَ انْ یکنْ مِنْکمْ مِائَةٌ یغْلِبوا الْفاً مِنَ الَّذینَ کفَروا بِانَّهُمْ قَوْمٌ لایفْقَهونَ تو مؤمنین را آماده به جنگ کن. اگر مؤمن با آن فقاهت ایمانی خودش و آن امر معنوی، تربیت جهادی هم پیدا کند، یک فرد از اینها مساوی است با ده فرد از آنها، بیست تا از اینها مساوی است با دویست تا از آنها، صد تا از اینها مساوی است با هزارتا از آنها، حال چرا؟ آیا اینها نژادشان با آنها فرق میکند؟
نژادشان که فرق نمیکند. آیا زور بازوی مؤمنین بیشتر است از زور بازوی کافران؟
قرآن این را نمیخواهد بگوید که زور بازوی مسلمانها که در مدینه هستند از زور بازوی کافرهایی که در مکه هستند بیشتر است. اینها اغلبشان انصار یعنی اوس و خزرجی بودند و قریش از اینها طبعاً شجاعتر بودند و ضعیفتر نبودند. مهاجرین هم که اکثر از قریش بودند و از جنس آنها. در عین حال قرآن میگوید: مؤمن اگر سرباز