مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٤٥٧ - تفسیر سوره نور (٦)

تفسیر سوره نور (٦)

اعوذ باللَّه من الشیطان الرجیم

اللَّهُ نورُ السَّمواتِ وَ الْارْضِ مَثَلُ نورِهِ کمِشْکوةٍ فیها مِصْباحٌ الْمِصْباحُ فی زُجاجَةٍ الزُّجاجَةُ کانَّها کوْکبٌ دُرِّی یوقَدُ مِنْ شَجَرَةٍ مُبارَکةٍ زَیتونَةٍ لا شَرْقِیةٍ وَ لا غَرْبِیةٍ یکادُ زَیتُها یضیءُ وَ لَوْ لَمْ تَمْسَسْهُ نارٌ نورٌ عَلی نورٍ یهْدِی اللَّهُ لِنورِهِ مَنْ یشاءُ وَ یضْرِبُ اللَّهُ الْامْثالَ لِلنّاسِ وَ اللَّهُ بِکلِّ شَیءٍ عَلیمٌ [١]

سوره مبارکه نور را به دلیل همین آیه «سوره نور» میگویند؛ چون آیه نور در این سوره آمده است اسم آن «سوره نور» شده است. این آیه کریمه از نظر تفسیر، یکی از آیات مشکله قرآن مجید است و مخصوصاً قرآن کریم در آخر همین آیه جملهای ذکر میکند که نشان میدهد این آیه بسیار بسیار قابل تدبّر و تأمل است و هرکسی به اندازه ظرفیت خود چیزی از این آیه کریمه میفهمد، چون در آخر آیه بعد از ذکر مثَل میفرماید: وَ یضْرِبُ اللَّهُ الْامْثالَ لِلنّاسِ خدا مثلها را برای مردم ذکر میکند. در بعضی آیات دیگر میفرماید: «خدا مثلها را برای مردم ذکر میکند ولی به عمق این