مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٥٨٦ - عمل غیر مسلمان

عشقورزی کرده، و عجیب قصیدهای است! من خودم که هر وقت این قصیده را میخوانم تکان میخورم.

مرحوم حاج میرزا علی آقا شیرازی بسیاری از شعرهای این قصیده را حفظ داشت که من میدیدم گاهی میخواند و خیلی افراد خیلی شعرهایش را حفظ دارند.

ایشان میگفت که من معتقدم ائمه از این آدم شفاعت میکنند؛ با اینکه یک عالم و سنی بوده است. میگفت اینها قاصرند؛ تشیع به اینها عرضه نشده است. مثل بوصیری دربارهاش یک چنین حرفی میزنند. یک آدمی که تا آن حد اخلاص نشان میدهد نمیشود گفت این اهل جهنم است. بله، اگر حقیقت بر او عرضه شد و مخالفت کرد [اهل جهنم است.] این است که ما که حقیقت بر ما بیشتر از هر قوم و ملتی عرضه شده است، همین ما که از هر قومی بیشتر بر ما حقیقت عرضه شده است و از هر قومی کمتر در مقابل حقیقت تسلیم هستیم، خطر برای ما بیشتر است، بر عکس آنچه که ما خیال میکنیم. ما خیال میکنیم به دلیل اینکه حقیقت بر ما بیشتر از سایر اقوام عرضه شده پس ما اهل نجات هستیم. نه، این، کار را مشکل کرده. به دلیل اینکه حقیقت بر ما از همه بیشتر عرضه شده خطر برای ما بیشتر است؛ چرا؟

چون ما کمتر عمل میکنیم. بله، اگر ما که بر ما حقیقت عرضه شده عمل بکنیم بشویم حاج میرزا علی آقا شیرازی- و یا افراد دیگری مادون او- از همه پیش میافتیم، اما اگر [عمل] نبود نه.

اینجا ببینید به آنها چه میگویند؟ چرا میگویند که این شما خودتان هستید که به خودتان ظلم کردهاید (ظلم در اینجا ظلم به نفس است)، آن ظلم شما چیست؟

مگر چکار کردید؟ چه حرکت ١٨٠ درجهای انجام دادید؟ درباره اهل بهشت میگوید: «الَّذینَ امَنوا بایاتِنا وَکانوا مُسْلِمینَ» اما درباره اینها میفرماید: «لَقَدْ جِئْناکمْ بِالْحَقِ» (اینجا اختلاف است که از زبان مالک است یا از زبان خداوند؟ فرق نمیکند، مالک هم باشد یعنی ملکوتیان). گفتهاند اینجا مخاطب مطلق بشر است نه خصوص اهل جهنم، چون بعد میگوید «وَ لکنَّ اکثَرَکمْ»: ای انسانها! ما حقیقت را بر شما عرضه کردیم «وَ لکنَّ اکثَرَکمْ لِلْحَقِّ کارِهونَ» لکن بیشتر شما از حق و حقیقت کراهت و نفرت پیدا کردید؛ یعنی نه تنها مسلم نشدید، بلکه اصلًا حالت نفرت و کینه و دشمنی نسبت به حق و حقیقت پیدا کردید. این طبعاً دنبالش جز خلود [عذاب] چیز دیگری نمیتواند باشد.