وَ لاتَکونوا کالَّذینَ خَرَجوا مِنْ دِیارِهِمْ بَطَراً وَ رِئاءَ النّاسِ وَ یصُدّونَ عَنْ سَبیلِ اللَّهِ وَ اللَّهُ بِما یعْمَلونَ مُحیطٌ. دستور دیگر: با اخلاص باشید، کار را برای هدف بزرگ اسلامی انجام دهید. خودنمایی و چشم و همچشمی و تجملات را کنار بگذارید. مانند آنها نباشید که با «بَطَر» از خانهشان بیرون شدند. «بطر» آن خفّتی [١] است که از نعمت به انسان دست میدهد؛ مثل اینکه سربازی میخواهد به جنگ برود، کوشش میکند که بهترین لباس جنگی را داشته باشد، بهترین چکمهها را به پایش کند، بهترین نشانهها و درجهها را داشته باشد، مدالهای متعدد به خودش بیاویزد. بعد میآید بیرون و خیلی قیافه میگیرد. نه، اینطور نباشید. از آنان که با ریا کار میکنند نباشید، مخلص باشید. چه خوب فرمود رسول اکرم که هرکس که در جهاد با ما شرکت کرد، صِرف اینکه برود در میدان جنگ و شجاعتش را نشان بدهد، خیلی از افراد دشمن را هم از میان ببرد، کافی نیست. ما باید تحلیل کنیم که این فردِ مجاهد برای چه مجاهده میکند؟ اگر برای خدا و رسول است قبول است؛ ولی از کجا که این مجاهد به امید اینکه غنیمت ببرد مجاهده نمیکند؟ از کجا که او به امید اینکه زن اسیری نصیبش بشود مجاهده نمیکند؟ فرمود هرکس که با این هدفها مجاهده کند، [مقصدش] هم همینهاست و از اینها بالاتر نخواهد رفت.

وَ لاتَکونوا کالَّذینَ خَرَجوا مِنْ دِیارِهِمْ بَطَراً وَ رِئاءَ النَّاسِ از آنها نباشید که از خانهشان بیرون آمدند به عنوان جهاد، اما از روی بَطَر یعنی از روی مغرور شدن به نعمتها، و یا از روی ریاکاری. وَ یصُدّونَ عَنْ سَبیلِ اللَّهِ اینها مانع مردم میشوند از راه خدا. وَ اللَّهُ بِما یعْمَلونَ مُحیطٌ خدا به اعمال اینها احاطه کامل دارد یعنی خدا چنین اعمالی را نمیپذیرد. فرق میان کار خوب خدایی و کار خوب غیر خدایی این است که در کار خوب غیر خدایی، شخص میگوید این کار انجام بشود به هر انگیزهای که شد. مثلًا فردی یک کسی را میفرستد که برود دشمن او را تأدیب کند. وقتی برمیگردد از او میپرسد آیا خوب کتکش زدی؟ خوب نَرمَش کردی که دومرتبه صدایش در نیاید؟ دیگر نمیپرسد انگیزه و هدفت در این کار چه بود؟ اما کار خدا اینطور نیست. اول چیزی که سؤال میکنند هدف و انگیزه انسان است. و صلی اللَّه علی محمد وآله الطاهرین.

[١]

. [به معنی سبکسری]