مجموعه آثار ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ٤٩١ - سه مَثل برای عمل کافران

بالخصوص بیابانهای شنزار، خیلی اوقات به هنگام تابیدن آفتاب، انسان از دور نگاه میکند و خیال میکند یک دریاست که در آن، آب دارد موج میزند و اگر تشنه باشد به سوی آب میرود، ولی هرچه نزدیک میشود میبیند آب از او دور میشود تا کمکم میفهمد که خیال بوده و از انعکاس نور یک چنین وضعی پیدا شده و اصلًا آبی وجود ندارد. به این میگویند «سراب» که صورت و شکل و ظاهر و خیالِ آب هست ولی خود آب نیست.

گاهی نیز قرآن اعمال کافران را تشبیه میکند به تاریکیهایی که انسان در یک شب ظلمانی در میان امواج طوفانی دریا گرفتار است و همین طور موج از پسِ موج حرکت میکند و هوا هم ابری است، هیچ نوری وجود ندارد و به قدری تاریک است که حتی انسان هرچه دستش را نزدیک به چشمش میآورد که ببیند، دست خودش را هم نمیبیند.

این سه مثل هرکدام ناظر به یک چیز بالخصوص است: یکی مثَل کارهای بد کافران است که: ظُلُماتٌ بَعْضُها فَوْقَ بَعْضٍ [١]؛ یکی مثَل است برای کار خوبشان که خیال میکنند کار خوب انجام دادهاند، بعد میبینند سراب بوده است نه آب؛ و یکی دیگر مثَل است برای کار خوبی که اول هم یک چیزی بوده ولی بعد کاری انجام دادهاند که آن را بکلی نیست و نابود کردهاند.

باسمک العظیم الاعظم الاعزّ الاجلّ الاکرم یا اللَّه ...

خدایا دلهای ما را به نور ایمان منوّر بفرما، اعمال ما را مقبول درگاه خودت قرار بده، نیات ما را خالص بفرما، اموات ما غریق رحمت خودت بفرما.

. نور/ ٤٠.