یک نفر کشاورز در امور مربوط به کشاورزی رخ می‌دهد، و بعضی فرصتهاست که ممکن است در عمر فقط یک بار برای یک فرد پیش بیاید مانند فرصتهای ایام جوانی و فراغت خاطر و سلامت مزاج برای دانشجویان. بدیهی است اگر یک نفر محصل در این ایام به تحصیل و زحمت و مطالعه پرداخت بعدها دارای اندوخته‌های فکری و علمی خواهد بود و اگر بعکس به گردش و شهوترانی یا به هو و جنجال و پرداختن به اموری که خارج از وظیفه اوست گذراند، فردا که قوای بدنی ضعیف و مشکلات زندگی رو آور شد راهی جز تأسف و حسرت نخواهد داشت. پیغمبر اکرم صلّی الله علیه و آله و سلّم فرمود: پنج چیز را قبل از پنج چیز غنیمت بشمارید، از آن جمله جوانی را قبل از پیری.

بعضی از فرصتهاست که پس از قرنها یک مرتبه پیش می‌آید و آن فرصتهایی است که برای ملل و جماعات پیش می‌آید. در خلال این فرصتهاست که ملت می‌تواند سرنوشت خود را تغییر دهد، دردهای مزمن اجتماعی را چاره نماید. یکی از آن فرصتها که قرنها باید بگذرد تا برای ملتی پیش آید اتفاق و هماهنگی افراد جامعه است. در قرآن کریم مخصوصا این امر به عنوان نعمت یاد شده. در سوره آل‌عمران، آیه ١٠٣ می‌فرماید: وَ اذْکروا نِعْمَةَ اللهِ عَلَیکمْ اِذْ کنْتُمْ أعْداءً فَألَّفَ بَینَ قُلوبِکمْ یعنی یاد نمایید لطف خدا را بر شما آنگاه که دشمنان یکدیگر بودید، پس خدا میان دلهای شما الفت انداخت. در حدیث است که: یدُ اللهِ مَعَ الْجَماعَةِ[١] یعنی دست خدا همراه جماعت است. علمای ادب می‌گویند کلمه «ید» کنایه از قدرت آورده می‌شود، بنابراین معنی این می‌شود: نیروی الهی در جمعیت متمرکز است. روی همین جهت یکی از بدترین گناهان ایجاد تشتت و تفرقه و فتنه‌انگیزی است. علی علیه‌السلام با آنکه خلافت

[١] . نهج‌البلاغه، خطبه ١٢٥.