حکمتها و اندرزها ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٣٩ - حسـد
حسـد
در انسان حالتی است که هر گاه کسی را دارای نعمتی ببیند آرزو میکند که او هم مانند آن شخص دارای همان نعمت بوده باشد. این حالت را رشک و به زبان عربی غبطه میگویند و این حالت برای رسیدن انسان به کمال لازم است و یکی از بهترین صفات انسان است. اهل کمال گفتهاند انسان نخست لذت کمال را میچشد، بعد آن را میشناسد، سپس مشتاق میشود، آنگاه در مقام طلب بر میآید، پس به آن میرسد و اگر انسان این طور نباشد، که خوبی چیزی را درک نکند یا آنکه او را برای خود آرزو نکند همیشه در حد نقص باقی میماند. اما گاهی در انسان حالتی پیدا میشود که نه فقط هوس میکند که آن نعمت را داشته باشد، بلکه خشمناک میشود که آن شخص دارای آن نعمت باشد و آرزو میکند که آن نعمت از آن شخص زایل شود. این حالت را حسد و بدخواهی میگویند. منشأ حسد مختلف است، غالبا جاهطلبی است که انسان میخواهد در آنچه دارد بینظیر باشد و از این رو حسد در میان اقران واهل رستهای نسبت به خودشان بیشتر وجود دارد و از این روست که اشخاص بزرگ در میان قوم خودشان و در زمان خودشان کمتر مورد