حکمتها و اندرزها ط-صدرا - مطهری، مرتضی - الصفحة ١٥ - غریزه فضیلتدوستی و کمالپرستی
]غریزه فضیلتدوستی و کمالپرستی[[١] *
در میان قوا و غرایزی که از برای انسان هست، یک قوّه مقدس و روحانی مخصوصی وجود دارد که حق و باطل، خیر و شر را میسنجد و درباره آنها قضاوت میکند، فضیلت را تقدیس و تحسین میکند هرچند در دیگری ببیند و با منافع شخصی او ارتباط نداشته باشد، از کارهای زشت و پلید ابراز تنفر میکند ولو آن که در وجود خود ببیند[٢] .
وجود این قوّه در انسان جای انکار نیست. روانشناسی آن را به ثبوت رسانیده. هر کس در وجود خود، آن را احساس میکند و این یکی از عالیترین امتیازات انسان است. یک فرق انسان با حیوان همین جاست. این معنی به ما ثابت میکند که حاکم بر اعمال و افکار ما تنها شهوات پست حیوانی نیست؛ یک قسم از افکار که در مغز و روح ما پدید میآید، یک نوع علاقهها و دلبستگیها که در دل ما پیدا میشود و یک
[١] * ]تاريخ نگارش مقاله پنجم محرم سال ١٣٧٢ قمری مطابق با ٣/٧/١٣٣١ شمسیاست.[
[٢] . بايد اين غريزه را غريزه فضيلتدوستی و كمالپرستی نام نهاد و نبايد آن را با قوّه عقلو تشخيص اشتباه نمود.