نماز مظهر نیاز و خضوع و طاعت مخلوق نسبت به خالق است. همه موجودات و مخلوقات طبعا و تکوینا نیازمند و خاضع و مطیع اراده خداوند متعال می‌باشند. انسان به وسیله نماز ـ که مشتمل است بر قیام و قعودها و رکوع و سجودها و تکبیرها و تسبیح‌ها و تهلیل‌ها ـ اقرار و اعتراف و تسلیم خود را نسبت به این حقیقت آشکار می‌کند.

نماز پایه دین و فاصله بین کفر و ایمان و شرط قبولی سایر اعمال است. در همه شرایع و ادیان الهی نماز بوده. نماز به واسطه اهمیتی که دارد هرگز ساقط نمی‌گردد. هر کس در حدود توانایی خود به هر شکلی که قادر است باید این فریضه بزرگ را بجا آورد. مسافر و همچنین سرباز در حال جنگ به جای چهار رکعت دو رکعت می‌خواند، کسی که قادر نیست وضو بگیرد تیمم می‌کند، آن که نمی‌تواند ایستاده نماز بخواند باید نشسته بخواند، اگر به نشستن نیز قادر نیست خوابیده به پهلو یا به پشت نماز می‌خواند، در بعضی مواقع نماز فقط به صورت اشاره انجام می‌گیرد.

نماز تجدید عهد بندگی مخلوق با خداست. همیشه باید این تجدید عهد تکرار گردد. نماز باید با حضور قلب و توجه و خضوع و خشوع