ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٣٣ - مولى مروج- شيخ على بن عبد العالى

هرديده كه در جمال جانان نگرد

شك نيست كه در قدرت يزدان نگرد

بيزارم از آن ديده كه در وقت اجل‌

از يار فرومانده و در جان نگرد

كى باشد و كى باشد و كى باشد و كى‌

مى باشد و مى باشد و مى باشد و مى‌

من باشم و من باشم و من باشم و من‌

وى باشد و وى باشد و وى باشد و وى‌

اى شاه جسم و جان ما خندان بكن دندان ما

سرمه بكش چشمان ما اى چشم جانرا توتيا

ما كوى سرگردان تو اندر خم چوگان تو

گه خوانيش سوى طرب گه رانيش سوى بلا

جانرا تو پيدا كرده‌اى مجنون و شيدا كرده‌اى‌

گه عاشق كنج خلا گه عاشق روى و ريا

طرفه درخت آمد كز او گه سيب رويد گه كدو

گه زهر رويد گه شكر، گه درد رويد گه دوا

گه خار رويد گاه گل گه سركه گردد گاه مل‌

گاهى دهل زن گه دهل تا ميخورد زخم عصا