ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٨٢ - مينا- سلطانعلى خان

ممتاز، در اكثر كمالات باامتياز، خصوصا در فنّ خط و املا بى‌همتا بود و در سال چهارصد و بيست و چهارم هجرت درگذشت. (ص ١٢٨ پيدايش خط و خطاطان)

ميمندى- ملا حاج محمود بن مير على‌

- ميمذى يا ميمندى مشهدى، از افاضل اوائل قرن دوازدهم هجرى ميباشد كه عالم فاضل عابد صالح صدوق و ثقه و شاعر، با شيخ حرّ عاملى (متوفى بسال ١١٠٤ ه- غقد) معاصر بود، بهر دو زبان عربى و فارسى شعر ميگفته و تأليفاتى دارد:

١- اشرف العقائد ٢- ترجمة الصلوة ٣ تا ٨- حدائق الاحباب و حياة القلوب و سلاح المؤمن و القول اثبات و الكلم الطيب و المقام الامين كه اوّلى و چهارمى در معرفة اللّه و بقيه در دعا است. سال وفاتش بدست نيامد و لكن در سال هزار و صد و هفتم هجرت بملّا ابو الحسن شريف عاملى اجازه داده است. (ملل و متفرقات ذريعة)

ميمون‌

لقب رجالى عبد اللّه بن على است.

ميمونى‌[١]

ميمونى- ابراهيم بن محمد بن عيسى‌

- مصرى، ميمونىّ الولادة، از مشاهير علماى عامّه قرن يازدهم هجرت ميباشد كه در ادبيّات و معانى و بيان و علوم عقليّه وحيد عصر خود بود، حواشى بسيارى بر اصول و تفسير بيضاوى و مختصر و مواهب لدنيه نوشته و در سال هزار و هفتاد و نهم هجرت در هشتاد سالگى درگذشت.

(ص ٥٨٤ ج ١ س)

مينا- سلطانعلى خان‌

- از شعراى ايرانى اوائل قرن حاضر چهاردهم هجرى ميباشد كه به مينا تخلّص مينمود، ديوانى مرتب ساخته‌

[١]- ميمونى- لقب رجالى على بن عبد اللّه بن عمران قرشى مخزومى ميباشد و نسبت آن بشخصى ميمون نام و يا نهر ميمون نامى است در واسط و يا بقصبه ميمون نامى است در صعيد مصر در سمت غربى نيل نزديكى فسطاط.