ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ١٤٤ - نجم الدين- كبرى، احمد بن عمر بن محمد

در كوى تو ميدهند جانى بجوى‌

جانرا چه محل كه كاروان را بجوى‌

از تو صنما جوى جهانى ارزد

زين جنس كه مائيم جهانى بجوى‌

گر جهودى قراضه‌اى دارد

خواجه نامدار و فرزانه است‌

وانكه دين دارد و ندارد مال‌

گر همه بوعلى است ديوانه است‌

حاكمان در زمان معزولى‌

همه شبلىّ و بايزيد شوند

باز چون بر سر عمل آيند

همه چون شمر و چون يزيد شوند

اين لاله رخان كه اصلشان از چگل است‌

يا رب كه سرشت پاكشان از چه گل است‌

دل را ببرند و قصد جان نيز كنند

اينست بلا وگرنه زيشان چه گله است‌