ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٣٤٨ - هاشميه
موكول بدان علم شريف است.
هاشمى- سيد احمد بن ابراهيم بن مصطفى
- هاشمى، حسينىّ النّسب، از افاضل عصر حاضر ما و از تلامذه شيخ محمد عبده سابق الذكر ميباشد كه در قاهره مراقب مدارس ويكتورياى انگليسى بوده و از آثار قلمى و تأليفات او است:
١- اسلوب الحكيم فى منهج الانشاء القويم كه حاوى صد و هفده مقاله از مقالات انشائى شرعى و ادبى و فلسفى و تاريخى و مانند آنها است ٢- جواهر الادب فى صناعة انشاء العرب ٣- جواهر البلاغة در معانى و بيان و بديع ٤- السعادة الابدية فى الديانة الاسلاميه ٥- ميزان الذهب فى صناعة شعر العرب و از اين جمله، چهارمى در مصر و بقيه در قاهره چاپ بلكه جواهر الادب تا حال پانزده مرتبه چاپ شده است. سال وفات سيد احمد معلوم نشده و ولادتش در سال هزار و دويست و نود و پنجم هجرى قمرى بوده است.
(ص ١٨٨٧ مط)
هاشمى- سيد محمد هاشمشاه
- بن مير محمد مؤمن عرشى سابق الذكر، مكنّى به ابو عبد اللّه، معروف به شاه جهانگير، (چنانكه در مجمع الفصحا است) يا جهانشاه (چنانكه در رياض العارفين است) از شعراى عرفاى قرن دوازدهم هجرى هندوستان ميباشد كه در ترويج شريعت مطهّره نبوى ص اهتمام داشت مثنوى مظهر الانوار از آثار قلمى او بوده و كيفيت نسب و سلسله هاشم شاهيه منتسبه باو و بعضى مزاياى ديگرش را در ضمن شرح حال جدّش سيد عبد اللّه وصفى تذكر داديم. وفاتش بسال هزار و صد و پنجاهم هجرى قمرى در هفتاد و هفت سالگى واقع شد و از اشعار او است:
وه كه پيمانه ما پر شد و در پاى خمى |
نكشيديم ز دست صنمى جامى چند |
|
هاشمى قطع تمنّا مكن از صبح وصال |
گر بنوميدى هجران گذرد شامى چند |
|