ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ١٣٣ - نجارى

اى برده نرگست ز من ناتوان توان‌

همواره سوده بر قدمت گلرخان رخان‌

سودن بخاكپاى تو اى مه‌جبين جبين‌

بهتر ز تكيه بر فلك عزّ و شأن ز شان‌

جانى بجسم از نفس روح‌بخش بخش‌

آبى بر آتشم ز رخ خون‌فشان فشان‌

زينجور و ظلم شكوه برم پيش آنكه نيست‌

اندر دو كون ملجأ ما عاجزان جزان‌

مهدى هادى آنكه وجود شريف او

دارد چو روح در تن كون و مكان مكان‌

شاهى كه باد عدلش اگر در چمن وزد

گردد بزير برگ ز وحشت خزان خزان‌

گر در جهان ظهور ترا خصم منكر است‌

شاهد بس است خاتم پيغمبران بران‌

شاها كنون ز چهره بكش پرده خفا

بنماى جلوه در نظر شيعيان عيان‌

اهل نفاق ساخته تيغ ستيز تيز

شمشير كينه آخته مرّيخ سان خسان‌

اى حجّت خداى بكش تيغ انتقام‌

از روزگار داد دل دوستان ستان‌

امروز در ظهور تو گر نيست مصلحت‌

اى در طريق بندگيت خسروان روان‌

توفيق ده كه از پى تنبيه اشقيا

بندد امير زمره اسلاميان ميان‌