ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٣٧١ - همايون اسفرايينى

فصاحت و بلاغت و شيرين‌زبانى و تفطّن بدقائق معانى وحيد عصر بود، اكابر و وزراى وقت بمعاشرت و مصاحبت او طالب و رغبت تمام داشتند. با قطب الدين شيرازى سابق الذكر همدرس و هردو از تلامذه خواجه نصير طوسى بوده‌اند، در تبريز با سعدى شيرازى ملاقات نمود و بين ايشان ملاطفات و مطايباتى جريان يافت كه بعضى از آنها را در شرح حال سعدى اشاره نموديم.

همام با خواجه شمس الدين صاحب ديوان جوينى سابق الذكر نيز معاصر و معاشر بود، روزى پسرش هارون را بضيافت دعوت نمود، تكلّف زياد در انجام تشريفات مقتضيه بكار برده و غزلى لطيف در همان مجلس بالبداهة انشا كرد كه از ابيات همان غزل است: