ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ١٩٣ - نصيرى- ميرزا محمد رضا بن عبد الحسين

اى كه دارى درد دين وز حق همى جوئى دوا

بى‌تعاند از در انصاف و حق‌جوئى درآ

بى‌وصيّت رفت ميگويند احمد از جهان‌

عقل و دينم از قبول اين سخن دارد ابا

مقتدا بد احمد مختار در هرقول و فعل‌

از چه در اين ره بدان حضرت نكردند اقتدا

امّت خود در ضلالت هشت پيغمبر، ولى‌

آن دو از تيم و عدى گشتند اسباب هدا

با وصى بگذاشته امر نبى بشتافتند

از پى انجاح مقصودى كه بود اندر خبا

نوز، تا داده حنوط و نوز، ناورده كفن‌

نوز، ننهاده بخاك و نوز، نسپرده عزا

هيچ مسلم ميهلد پيغمبر خود بر زمين‌

با حواس جمع پويد از براى ارتقا

ارتداد خلق دانى از چه شد بعد از رسول‌

جانشين او نبد لايق كه باشد پيشوا

آنكه چندين بار شد معزول چون منصوب شد

جز بتزوير و بزور و اشتباه و اعتدا

بدزدى ز لعلت اگر بوسه‌اى‌

ربودم بدين‌سان چرائى بهم‌

بهل گر مرا ميندارى بحل‌

كه آهسته آنرا بجايش نهم‌