ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ١٩٧ - نظام اعرج- حسن بن محمد بن حسين

دم سپيده صبحم گذشت در خاطر

كه بهترين عمل چيست شامگاه نشور

ندا رسيد همان دم ز عالم ملكوت‌

كه اى گناه تو يوم الحساب نامحصور

به از محبّت سلطان اوليا نبود

ز هرعمل كه شود در صحيفه‌ات مسطور

على امام معلّاى هاشمى كه بود

سواد منقبتش بر بياض ديده حور

ز حبّ او است بروز جزا نه از طاعت‌

اميد مغفرت از حىّ لا يزال و غفور

نتيجه‌اى ندهد بى‌محبّتش در حشر

مكاشفات جنيد و رياضت منصور

زهى بعلم ازل فى البديهة حل كرده‌

نكات دفتر تورات و مشكلات زبور

ببسته خدمت او را ميان ضعيف و قوى‌

گشاده مدحت او را زبان اناث و ذكور

نسيم لطف تو گر در مشام خاك رود

برآورند سر از زير خاك، اهل قبور

مرا چه غم ز غم روزگار مهر گسل‌

كه دل ز مهر توام گشته جلوگاه سرور

ز دل سواد معاصى برون برد مهرش‌

چنانكه ماه برد ظلمت از شب ديجور

نظام چونكه ز خواب عدم شود بيدار

ز كاسه‌هاى سر بزم معصيت مخمور

براى رفع خمارش ز مرحمت جامى‌

كرم نماى ز خم خانه شراب طهور