ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ١٣٢ - نثار- محمد مهدى

چنان بترك من اى مير كامران گفتى‌

كه سالكان طريق هدى مناهى را

ولى من از دل و جان شائقم بخدمت تو

چنانكه دوزخيان رحمت الهى را

دريغ و درد كه در حق من پذيرفتى‌

ز قول مدّعيان حرفهاى واهى را

اگر هم از من، سهوى برفت در خدمت‌

بشرع و عرف پذيرند عذر ساهى را

دل تو عاشق جرم است تا ببخشايد

وگرنه عرضه دهم شرح بيگناهى را

بآن بزرگ خدائى كه از تو كرد قوى‌

بناى دولت و بازوى پادشاهى را

بجز خيال مديح تو نيست در سر من‌

حلاوت سخنم بس بود گواهى را

مگر نوشته ز روز نخست كلك قضا

بحالت من و زلف بتان سياهى را

وگرنه نظم من و نثر من چو حكم امير

گرفته بود بتسخير ماه و ماهى را

سروش غيب بگوشم سرود نكته خوش‌

كه بس كن اينهمه فرياد و دادخواهى را

غلام خاك‌نشينان عشق باش نثار

كه سر فرود نيارند تخت شاهى را