ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ١٢٠ - ناطق اصفهانى- ميرزا صادق
سلطان جم نگين انوشيروان سير- ١٢١٧ |
كز حسن و عدل اوست شكوه و بهاى علم- ١٢١٧ |
|
شاه زمان خديو زمانه آنكه ازو- ١٢١٧ |
قدر و كمال و زينت و اوج و صفاى علم- ١٢١٧ |
|
شاهى كاز امر او شده برپا لواى دين- ١٢١٧ |
شاهى كاز اسم او شده برپا سماى علم- ١٢١٧ |
|
از حكم او بجاست بكيهان ستون دين- ١٢١٧ |
از امر وى بپاست بگردون نداى علم- ١٢١٧ |
|
با سهم او فتاد تزلزل بجسم جهل- ١٢١٧ |
از عدل او فزود ترفع سماى علم- ١٢١٧ |
|
عقل و مقال او شده بهجت نماى جود- ١٢١٧ |
عدل و كمال او شده نزهت فزاى علم- ١٢١٧ |
|
زيبا بماه جود وى آمد عذار عدل- ١٢١٧ |
تابان بچهر راى وى آمد لقاى علم- ١٢١٧ |
|
بنياد شد ز عاطفت او مقام امن- ١٢١٧ |
آباد شد ز مرحمت او بناى علم- ١٢١٧ |
|
شد از عطاى شاه بنا مدرسى بقم- ١٢١٧ |
كاز وى رسيد بر همه گيتى نواى علم- ١٢١٧ |
|
با زيب مدرسى و زهر حجره صبح و شام- ١٢١٧ |
آيد درون بحجره جنّت صلاى علم- ١٢١٧ |
|
در او مكين بود بعبادت فقيه عقل- ١٢١٧ |
در او قرين بود باجابت دعاى علم- ١٢١٧ |
|
روزى در او بكسب علوم آنكه جست جاى- ١٢١٧ |
شد عقل و نقل او حكم و رهنماى علم- ١٢١٧ |
|