ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٢٢٧ - نقدى- شيخ جعفر بن حاج محمد بن عبد اللّه بن محمد تقى

نقاض‌

بر وزن عطّار لقب رجالى زكريا بن عبد اللّه است.

نقدى- شيخ جعفر بن حاج محمد بن عبد اللّه بن محمد تقى‌

- نزارى، معروف به نقدى از افاضل علماى اماميّه عرب عصر ما ميباشد كه فقيه اصولى محدّث رجالى مفسّر مورّخ اديب رياضى شاعر ماهر بود، ادبا و شعراى وقت مدايح بسيارى در حق وى سروده‌اند. ترجمه حال اجمالى آن علّامه عصر و مجمع كمالات و شرف و منبع علم و ادب موافق آنچه در آخر منن الرحمن نوشته و بواسطه معتمد از خودش نقل شده بدين شرح است از خردسالى شوق فطرى طبيعى بعلم و ادب و تحصيل كمالات داشت، اصول قرائت و خط عربى و فارسى را در عماره فراگرفت، در حدود چهارده سالگى در خدمت والد ماجدش كه از متديّنين تجّار ثروتمند عماره بوده بنجف رفت، بعد از تكميل مقدمات لازمه و دروس سطحى حاضر حوزه درس استدلالى آخوند خراسانى و سيد محمد كاظم يزدى و شيخ احمد كاشف الغطا و بعضى از اكابر ديگر (كه شرح حال هريكى در محل مقتضى از اين كتاب نگارش يافته) گرديد، مراتب عاليه علميّه را تكميل نمود، تا در سال هزار و سيصد و سى و دويم هجرت والد ماجدش وفات يافت، اهل عماره اصرار داشتند كه بجهت اقامه شعائر دينيّه باز بدانجا عودت نمايد لكن اين‌همه اصرارات ايشان اصلا مؤثر نشد تا آنكه در اوائل شعبان سى و چهارم هجرت حسب الامر الالزامى استاد معظّم خود سيّد يزدى بعد از درخواست اكيد اهل عماره بجهت نشر علوم دينيّه بدان بلده رفت، فصل خصومات شرعيّه تمامى طبقات از سنّى و شيعى و كليمى و غيرهم با رضاى خود متداعيين بعهده وى مفوّض گرديد. بعد از وفات استاد معظّم باز تصميم نجف داد لكن رؤسا و اشراف و متديّنين و حكومت محل مانع شدند و با اصرار تمام او را بقبول منصب قضاوت جعفريّين عكس شيخ جعفر نقدى- ١٩