ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٩٤ - ناشى اصغر- على بن عبد اللّه بن وصيف (بر وزن كميل) بن عبد اللّه

موصوف به حلاء، مكنّى به ابو الحسن يا ابو الحسين، ملقّب به ناشى كه گاهى در مقابل ناشى اكبر مذكور ذيل او را باصغر يا صغير مقيد كرده و ناشى اصغر يا ناشى صغير نيز گويند چنانچه بجهت سكونت او در باب الطاق بغداد به طاقى نيز موصوف ميباشد متكلّمى است جليل القدر و عظيم الشأن، كاتب بارع و شاعر ماهر معروف به كاتب بغدادى، از اكابر و نوابغ متكلّمين شيعه و مشاهير شعراى طراز اوّل قرن چهارم هجرت و محبّين خانواده عصمت و طهارت. علم كلام را از ابو سهل متكلّم نوبختى اسمعيل بن على آتى الذكر كه از اكابر شيعه بوده فراگرفت، اشعار او داراى مقاصد جميله و دقائق و نكات بديعه بوده و قصائدى علنا در مدايح و فضائل اين خانواده جليله گفته است، در اين باب جدّى سرشار داشته و بهمين جهت به شاعر اهل بيت موصوف و معروف گرديد. در حلب سيف الدولة بن حمدان را نيز مديحه گفته و مشمول اكرامات وى شد. ناشى از مبرّد و ابن المعتزّ روايت كرده و شيخ مفيد و ابو بكر خوارزمى و متنبّى و ابن فارس لغوى هم از شاگردان او بوده و از او روايت مينمايند و از اشعار ناشى است: