ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ١٧٤ - نسيمى- سيد عماد الدين
وفات نسفى بسال ششصد و هفتاد و نهم يا هشتاد و چهارم يا ششم يا هفتم يا هشتم هجرى قمرى در بغداد واقع شد و در جنب مقبره ابو حنيفه مدفون گرديد.
(كف و ص ٢٤٧ فوائد البهية)
نسفى- ميمون بن محمد
- بن محمد، نسفى حنفى، مكنّى به ابو المعين از افاضل علماى حنفيّه اوائل قرن ششم هجرت ميباشد و از تأليفات او است:
١- بحر الكلام در توحيد كه در قاهره چاپ شده است ٢- تبصرة الادلة فى الكلام ٣- التمهيد لقواعد التوحيد و غيرها و در سال پانصد و هشتم هجرت درگذشت.
(كف و ص ١٨٥٤ مط)
نسوى
منسوب به شهر نسا است چنانچه در عنوان نسائى اشاره نموديم و رجوع بعنوان نسرى هم نمايند.
نسيم الدين- سيد امير محمد
- رجوع بعنوان صاحب روضة الاحباب شود.
نسيمى- سيد عماد الدين
- شيرازى، عالم عارف فاضل كامل محدّث شاعر ماهر، متخلّص به نسيمى، از مبرّزين عرفا ميباشد كه اصول طريقت را از سيد شاه فضل شيرازى نعيمى فراگرفت، ديوان اشعارش از سه هزار بيت متجاوز بوده و از او است:
خواهى كه شوى كسى، ز هستى كم كن |
ناخورده شراب وصل، مستى كم كن |
|
با زلف بتان درازدستى كم كن |
بت را چه گنه، تو بتپرستى كم كن |
|
من گنج لامكانم، اندر مكان نگنجم |
برتر ز جسم و جانم، در جسم و جان نگنجم |
|
وهم و خيال انسان رو سوى من ندارد |
در وهم از آن نيايم در عقل از آن نگنجم |
|
در دايره وجود موجود على است |
اندر دو جهان مقصد و مقصود على است |
|