در جواب حضرت على ع را تفضيل داده و گفت مگر معاويه راضى نيست كه فقط بدرك فيض صحبت حضرت نبوى ص از عذاب اخروى مستخلص گردد و حاجتى بنقل حديث در در اين باب نميباشد و يا خود در جواب اين استفسار گفت: ما اعرف له فضلا الا لا اشبع اللّه بطنك يعنى فضيلتى درباره معاويه سراغ ندارم مگر آنكه حضرت رسالت ص او را نفرين كرده و فرمودند كه خدا شكم ترا سير نگرداند (يعنى هميشه مبتلاى جوع و گرسنگى باشى).

مقصود نسائى از اين جمله حديثى است نبوى كه روزى امر جهان مطاع آن حضرت براى امر مهمّى باحضار معاويه شد او نيز تعلل كرده و باشتغال صرف طعام اعتذار نمود و سه مرتبه بدين رويّه بود پس آن حضرت متغيّر الحال گشته و بدان جمله مذكوره لا اشبع اللّه بطنك نفرينش كردند و بعضى از ارباب سير همين قضيه معاويه را سبب تبعيد نسائى دانسته و وقوع هردو ممكن است.

از تأليفات و آثار قلمى نسائى است:

١- الخصائص فى فضل على بن ابيطالب ع كه فوقا مذكور شد و در قاهره چاپ شده است ٢- السنن الكبير در حديث كه بنابر مشهور يكى از صحاح سته اهل سنت است و گويند كه بعضى از امرا از صحت آن استفسار نمود كه آيا تمامى آن صحيح است يا نه گفت نه و همه‌اش صحيح نيست گفت پس آنرا منقح كرده و تنها صحيح آنرا بنويسد اينك آن را ملخص كرده و احاديث ضعيف السند را انداخته و آنرا مجتبى ناميد و ظاهر كشف الظنون اگر صريحش هم نباشد آن است كه كتاب نسائى كه يكى از صحاح سته است همين كتاب مجتبى ميباشد و در هرجا كه اهل حديث حديثى از نسائى روايت كنند مرادشان همين كتاب مجتبى است و سنن كبير بنام مؤلفش به سنن نسائى معروف و در مصر و دهلى و غيره چاپ شده است ٣- كتاب الضعفاء و المتروكين من رواة الحديث كه در هند چاپ شده است ٤- المجتبى فى مختصر السنن الكبرى كه فوقا مذكور شد. وفات نسائى در سيزدهم صفر يا پنجم شعبان سال سيصد و سيّم هجرت در حدود هشتاد و هشت سالگى در رمله يا مكّه واقع گرديد چنانچه فوقا مذكور شد.

(ص ٥٨ ت و ٢٥٥ هب و ٢١ ج ١ كا و ٢١١ ج ٢ ع و ٨٣ ج ٢ طبقات الشافعية و ٧٣٥ ج ١ س و غيره)