ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٣٠٦ - وجيه صغير- ابراهيم بن مسعود بن حسان

وترى- احمد بن محمد

- وترى موصلى بغدادى، شافعىّ المذهب، رفاعىّ المسلك، از عرفاى نامى قرن دهم هجرت ميباشد كه بسيار صالح و متّقى بود، چندين مرتبه حج كرده و در حرم نبوى ص درس ميگفت، مرجع استفاده جمعى وافر بوده و مريدان بسيار داشت، اخيرا خلوت گزيده و كتاب مناقب الصالحين را تأليف داد و اخيرا آنرا بنام روضة الناظرين ملخّص كرد. همين روضه در قاهره چاپ شده است و وفاتش مابين دو سال نهصد و هفتادم يا هشتادم هجرت در قاهره واقع و در قرافه مدفون گرديد و كراماتى هم بدو منسوب دارند. (ص ١٩١٠ مط)

وترى- محمد بن ابى بكر

- بعنوان واعظ مذكور شد.

وثنى‌

لقب رجالى محمد بن عباده است.

وجدى- محمد فريد

- بعنوان فريد وجدى نگارش يافته است.

وجيبى‌

لقب رجالى عثمان بن حامد و موكول بدان علم شريف است.

وجيه- مبارك بن سعيد الدين‌

- در باب كنى بعنوان ابن الدهان خواهد آمد.

وجيه الدولة- ذو القرنين‌

- در ضمن شرح حال ناصر الدولة حسن مذكور شد.

وجيه الدين- عبد الرحمن‌

- در باب كنى بعنوان ابن الديبع خواهد آمد.

وجيه الدين- مبارك بن سعيد الدين‌

- در باب كنى بعنوان ابن الدهان خواهد آمد.

وجيه الدين- منصور بن سليم‌

- بعنوان اسكندرى مذكور شده است.

وجيه صغير- ابراهيم بن مسعود بن حسان‌

- نحوى بغدادى، از اهل رصافه بغداد، در ذكاوت و قوه حافظه اعجوبه زمان بود. كتاب سيبويه و ديگر كتب ادبيّه را حفظ كرد، در مقابل معاصرش مبارك بن سعيد كه استاد ياقوت حموى و به وجيه كبير مشهور بوده او نيز به وجيه صغير شهرت يافت و بسال پانصد و نودم هجرت در جوانى درگذشت. ياقوت گويد كه اگر عمرش امتداد مييافت از آيات الهيّه ميبوده است.

(ص ٤ ج ٢ جم)