ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٢١١ - نظامى گنجوى
١- چهارمقاله كه به چهارمقاله عروضى مشهور بوده و در طهران چاپ شده است، در آن گويد كه شاه از چهار صنف ناچار است كاتب و شاعر و طبيب و منجّم پس براى هرصنفى يك مقاله تخصيص داده است و از مهمترين كتب ادبيّه بشمار ميرود در آداب معاشرت و حكمت و آيين ملوك بسيار سودمند است، تأليف آن در حدود سال پانصد و پنجاهم هجرت بوده و در طهران و برلين چاپ و در ليدن نيز با حواشى و مقدمه ميرزا محمد خان قزوينى بطبع رسيده است ٢- مجمع النوادر بفارسى ٣- ويس و رامين كه منظومه قصه ايشان از قصص زمان اشكانيان است و فخر الدين اسعد گرگانى معاصر طغرلشاه سلجوقى نيز همين قصه را بنظم آورده است. از اشعار نظامى عروضى است:
دلى دارم كه در فرمان من نيست |
تو پندارى كه آن دل، زان من نيست |
|
مرا مادر دعا كرده است گويى |
كه از تو دور بادا هرچه جويى |
|
بسا كاخى كه محمودش بنا كرد |
كه از رفعت همى بامه مرا كرد |
|
نبينى زان همه يك خشت بر پاى |
مديح عنصرى مانده است بر جاى |
|