ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٢٩٣ - واعظ- محمد بن فتح اللّه

قاف نيز از همان كتاب گويد: القصيدة الوترية فى مدح خير البرية از ابو بكر بن عبد الكريم (احمد خل) حلبى شافعى (متوفى بسال ٨٥٨ ه ق- ضنح) است، اين كلام صريح ميباشد در اينكه قصيده وتريه دوتا بوده و ناظم آنها نيز غير از همديگر و زمانشان نيز مغاير است.

(كف و ص ١٩٠٩ مط)

واعظ- محمد بن احمد

- در باب كنى بعنوان ابن سمعون خواهد آمد.

واعظ- محمد بن صبح‌

- در باب كنى بعنوان ابن السماك خواهد آمد.

واعظ- محمد بن فتح اللّه‌

- قزوينى، ملقّب به رفيع الدين و گاهى به ملا رفيع الدين و يا ملا رفيع هم موصوف، از علماى اماميّه قرن يازدهم هجرى، عالمى بوده فاضل اديب كامل شاعر ماهر، در اشعار خود متخلّص به واعظ و بشهادت بعضى از فقرات تأليف منيف او ابواب الجنان در علم معقول نيز حظّى وافر داشت. در انشاى نظمى و نثرى هم كم‌نظير و در وعظ و خطابه بى‌نظير بوده است.

بالجملة واعظ قزوينى بفنون كمالات صورى و معنوى آراسته، از اخلاق رذيله پيراسته، از شاگردان ملا خليل قزوينى سابق الذكر و مؤلف كتاب ابواب الجنان معروف است كه بارها در ايران و هند چاپ، در اخلاق و موعظه بى‌نظير و يك ديوان شعر هفت هزار بيتى هم داشته و از او است: