ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٢٣ - موصلى- ابراهيم بن ماهان

مؤذن- محمد بن على‌

- هروى نحوى لغوى، مكنّى به ابو سهل، معروف به مؤذن، از ادباى قرن پنجم هجرت بوده و از آثار قلمى او است:

١- اسماء الاسد ٢- اسماء السيف ٣- التلويح فى شرح الفصيح كه در قاهره چاپ شده و شرح كتاب فصيح نام ثعلب نحوى است. وى در سيّم محرّم چهارصد و سى و سيّم هجرت در شصت و يك سالگى در مصر درگذشت.

(كف و ص ٢٦٣ ج ١٨ جم و ٧٢٧ ت و غيره)

مؤذن- شيخ محمد على‌

- سبزوارى خراسانى، معروف به مؤذن، از مشاهير عرفا و فضلاى عهد شاه عباس ثانى صفوى كه طريقت ذهبيّه را مى‌پيموده بلكه سلسله عرفاى ذهبيّه بدو منتهى بوده و از تأليفات او است: كتاب تحفه عباسى كه بر يك مقدّمه و دوازده باب مشتمل و معنى صوفى و تصوف و عقائد صوفيّه و فضيلت علم و زهد و صحت و سكوت و شب‌بيدارى و عزلت و ذكر و توكل و رضا و تسليم و ديگر مراحل سير و سلوك را حاوى و در سال يك هزار و هفتاد و هفتم هجرت بنام شاه معظّم تأليفش داده و در اين اواخر مستقلا و يكمرتبه نيز در حاشيه سبع المثانى در تهران چاپ شده و تأليفات ديگرى نيز بدو منسوب و از اشعار او است: