ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ١٢٢ - ناظم الاطباء- ميرزا على اكبر خان

دوره آن علم را بپايان نرسانده بوده طبابت فوج مهندسى بدو محول شد، در سال هشتاد و هشت نيز كه عموم مردم علاوه بر قحط و غلاى شديد مبتلاى امراض گوناگون بوده‌اند در خدمات طبابتى و اعمال وظائف معالجه اهتمام تمام بكار برد، در هشتاد و نهم فارغ التحصيل شد و برياست بيمارستان دولتى و عضويت مجلس حفظ الصحة على الترتيب منصوب گرديد، چندى نيز طبيب مخصوص دربار همايونى بود، مدتى هم باصفهان و قمشه و نواحى بختيار مسافرت كرده و بعد از مراجعت در طهران بانجام وظائف طبابت عمومى اشتغال يافت، در سال سيصد و نهم و دهم كه اكثر اطبّا بجهت وباى عمومى فرار كرده بودند با كمال شهامت در طهران مانده و بيش از پيش اهتمام تمام در معالجات لازمه بيماران بكار برد و ازاين‌رو ديگر مورد توجهات شاهانه شد و در اثر امانت و صداقت طبيب مخصوص اندرون شاهنشاهى گرديد و از تأليفات او است:

١- پزشگى‌نامه در علم تراپوتيك (داروشناسى) كه از معروف‌ترين كتب مؤلفه در اين موضوع و مورد توجه اهل فن ميباشد و در سال يكهزار و سيصد و چهاردهم هجرت تأليف و بفاصله سه سال در طهران چاپ شده است ٢- تعليمات ابتدائى كه نيز در طهران چاپ و چندين سال از كتابهاى در سى سال اول و دويم مدارس جديد بوده است ٣- دستور زبان فارسى كه نيز در طهران چاپ شده است و غير اينها.

وفاتش بسال هزار و سيصد و چهل و سيّم هجرت در هفتاد و نه سالگى واقع شد و نفيسى گفتن او نيز همانا بجهت انتساب بجدّ اعلى دهمينش حكيم برهان الدين نفيس بن عوض كرمانى است كه معروف‌ترين اطبّاى اواسط قرن نهم هجرت و به طبيب نفيس معروف بوده و در عكس ناظم الاطباء ميرزا على اكبر خان- ١٣