ریحانة الادب فی تراجم المعروفین بالکنیه او اللقب - مدرس تبریزی، محمدعلی - الصفحة ٣٠ - مولوى معنوى- محمد بن بهاء الدين محمد

اكابر عرفا و پيشوايان طريقت و اهل اسرار كه صيت و آوازه او در تمامى اقطار در نهايت اشتهار، در اصول عرفان و طريقت طاق و يگانه آفاق، نسب او بابوبكر خليفه موصول و طريقت مولويّه از سلاسل عرفا بدو منسوب ميباشد. ولادتش بسال ششصد و چهارم هجرت در شهر بلخ واقع شد و هم در آنجا نشأت يافت و هريك از دو جمله: مولوى مهتاب دين- ٦٠٤ و مولوى پير مكرم- ٦٠٤ مادّه تاريخ ولادت ميباشد.

قاضى نور اللّه شوشترى گويد:

در پنج سالگى الهام غيبى بدو رسيد، در شش سالگى در هرسه چهار روز يكمرتبه افطار ميكرد، عاقبت در فقر و عرفان از اكابر اهل ذوق و وجدان گشت و در علوم ظاهرى و باطنى يگانه دهر گرديد. مشهور است كه قريب بچهارصد طالب علم در حلقه درس وى جمع شده و هركدام باندازه استعداد خود استفاده مينمودند يكى را بهره مخمورى و مستى- يكى را رستن از پندار و هستى انتهى كلام القاضى ملخصّا.

مولوى در نوسالگى بمصاحبت پدرش (كه مجملى از شرح حال او را بعنوان سلطان العلما محمد نگارش داده‌ايم) بسياحت بعضى از بلاد روم پرداخت و بزيارت بيت اللّه مشرّف شد، در اين اثنا با فريد الدين عطّار ملاقات نمود و از طرف آن پير روشن‌ضمير بموفقيت بى‌نهايت درخشان آينده مستبشر گرديد تا بعد از مراجعت از آن مسافرت بقونيه عكس منسوب به ملاى رومى است- ٣