گستره شريعت - خسروپناه، عبدالحسین - الصفحة ٣٩٣ - ٤ آفات مديريت

انساني به شمار مي رود. منشا عقب ماندگي و انحطاط انسان ها نيز همين صفت زشت اخلاقي است. حضرت امير مومنان (ع) در وصيت نامه اش به امام حسن (ع) مي نويسد: و اعلم ان الاعجاب ضد الصواب و آفه الالباب [١]؛ بدان که خودپسندي ضد درست انديشي و نيز آفت عقول است و نيز مي فرمايد: آفه الرياسه الفخر [٢] آفت مديريت فخر فروشي است.

آن حضرت به مالک اشتر چنين سفارش مي کند. اياک و الاعجاب بنفسک و الثقه بها تعجبک منها و حب الاطراء فان ذلک من اوثق فرص الشيطان في نفسه ليمحق ما يکون من احسان المحسنين [٣]؛ بپرهيز از خودپسندي و از تکيه کردن به آن چه که تو را به خودپسندي سوق مي دهد، و نيز بپرهيز از اين که دوست بداري ستايش مردم را؛ زيرا بهترين فرصت ها براي شيطان اين حالت است، تا نيکي نيکوکاران را با خود پسندي از بين ببرد. و اياک و الاستئثار بها الناس فيه اسوه و التغابي عما تعني به مما قد وضع للعيون فانه ماخوذ منک لغيرک و عما قليل تنکشف عند اغطيته الامور و ينتصف منک للمظلوم بپرهيز از به خود اختصاص دادن آن چه که همه ي مردم نسبت به آن حق مساوي دارند و بپرهيز از اين که خود را به غفلت و ناداني بزني و در آن جا که بايد توجه به موضوع داشته باشي تغافل کني؛ به ويژه از آن اموري که براي همه‌ي چشم ها آشکار شده است. پس آن چه را که بر پايه ي افزون خواهي از ديگران به ستم گرفته اي، به نفع ديگري از تو گرفته خواهد شد و به زودي پرده ها از روي کارهاي تو به کناري زده مي شود و حقايق پشت پرده کشف مي گردد و حق مظلوم را از تو مي ستانند.

٨. تملق و چاپلوسي نسبت به خود و منت گذاشتن بر مردم: از آفات مديريت، خودنمايي، تملق و چاپلوسي هايي است که واقعيت ها را بر مديران و مديران مي پوشاند.

امام علي (ع) مي فرمايد: الثناء باکثر من الاستحقاق ملق [٤]؛ ثناگويي بيش از شايستگي، تملق و چاپلوسي است.