گستره شريعت - خسروپناه، عبدالحسین - الصفحة ٩١ - ١- ٣- ١ دلايل رويکرد دين حداقلي

مي‌بيند. بنابراين، ارتباط تنگاتنگي ميان نظام معيشتي و نظام اخروي انسان برقرار است. و دين علاوه بر تامين سعادت اخروي در تامين سعادت دنيوي بشر نيز رسالت دارد. بررسي تاريخي سيره‌ي نبوي و علوي نيز از دخالت انبيا و اولياي دين در امور معيشتي انسان‌ها حکايت مي‌کند.

محمد سليمان الاشقر در اين باره مي‌نويسد:

افعال دنيوي رسول اکرم (ص) به هفت دسته تقسيم مي‌شود: طبابت، صناعت، زراعت، تجارت، مکاسب ديگر، تدابير و اداره‌ي جامعه. لزوم متابعت و تاسي در آن‌چه از آن حضرت در اين زمينه‌ها به ما رسيده، متوقف است بر اين که اعتقادات حضرت در اين امور مطابق واقع باشد و به عبارت ديگر حضرت در اين امور نيز معصوم باشد. [١]

مهندس بازرگان در دهه‌ي آخر عمرش به دين حداقلي گرايش يافت و چنين تصريح کرد:

هدف رسالت پيغمبران دو چيز بوده است: ١. انقلاب عظيم و فراگير عليه خودمحوري انسان‌ها براي سوق دادن آن‌ها به سوي آفريدگار جهان‌ها؛ ٢. اعلام دنياي جاودان بي‌نهايت بزرگ‌تر از دنياي فعلي[٢]

ابلاغ پيام‌ها و انجام کارهاي اصلاحي و تکميل دنيا در سطح مردم دور از شان خداوند انسان و جهان است و تنزل دادن مقام پيامبران به حدود مارکس‌ها، پاستورها، گاندي، و.. است.[٣]

اين جداانگاري به مرور زمان، به تعبير ويلسون، به جدايي روزافزون دين از ساير نهادهاي اجتماعي مي‌انجامد. [٤]

١- ٣- ١. دلايل روي‌کرد دين حداقلي

١-١-٣-١. دليل اول: رسالت و غايت دين تامين سعادت ابدي انسان‌هاست؛ زيرا اگر مرگ