٥. ناتواني در کار: مدير بايد در تحقق اهداف سازمان، توان مند باشد، تا در پايان به عذر خواهي کشيده نشود. حضرت علي (ع) خطاب به حارث همداني مي فرمايد: [١] و احذر کل عمل اذا سئل عنه صاحبه انکره او اعتذر منه دوري نما از هر عملي که اگر از صاحب عمل پرسيده شود آن را انکار کند و يا به عذر خواهي مبتلا شود.

امام صادق (ع) مي فرمايد: [٢] لا ينبغي للمومن ان يذل نفسه براي مومن سزاوار نيست که خود را به ذلت بکشاند. راوي گويد: گفتم به چه چيزي خود را ذليل مي کند؟ فرمود لا يدخل فيما يعتذر منه داخل نشود در چيزي که مجبور به عذر خواهي باشد.

٦. فاصله گرفتن از مردم و کارمندان: شايد يکي از بدترين ويژگي مديران پيوند نخوردن با مردم و زيردستان باشد. مهم ترين مانع رسيدن به نتايج سازمان همين است. امام علي (ع) خطاب به مالک اشتر مي فرمايد: فلا تطولن اجتجابک عن رعيتک فان احتجاب الولاه عن الرعيه شعبه من الضيق و قله علم بالامور و الاحتجاب منهم يقطع عنهم علم ما احتجبوا دونه فيصغر عندهم الکبير و يعظم الصغير و يقبح الحسن و يحسن القبيح و يشاب الحق بالباطل اي مالک مبادا مديريت حجابي گردد براي تماس تو با مردم و بيش از اندازه خويش را از آنان پنهان بداري؛ زيرا دوري و فاصله ي مديران جامعه از مردم، نوعي نامهرباني و بي اطلاعي نسبت به امور مديريت است و آنها را از جريانات امور دور نگه مي دارد و در نتيجه، بينش و برداشت را از کارها آن چنان تغيير مي دهد که بزرگ در نظر آنان کوچک و کوچک، بزرگ و کار نيک، زشت و کار زشت، نيک جلوه مي کند و بالاخره حق و باطل به يکديگر آميخته مي شود.

حضرت علي (ع) به قثم بن عباس، والي سرزمين حجاز، چنين نصيحت مي کند: در هنگام ظهر و عصر با مردم مجالست کن و پرسش هاي آنان را پاسخ ده و نادان را آگاه ساز و با عالم مذاکره نما و به جز زبانت واسطه اي، و به غير از چهره ات حاجبي بين خود و مردم قرار مده. [٣]

٧. خودخواهي و افزون طلبي: خودپسندي و عجب از بزرگ ترين صفات رذيله‌ي

[١] نهج البلاغه، نامه ٦٩

[٢] به نقل از: وسايل الشيعه، جلد يازدهم، ص ٤٢٥

[٣] نهج البلاغه، نامه‌ي ٦٧