گستره شريعت - خسروپناه، عبدالحسین - الصفحة ١٤٦ - ١ تعريف دين و دنيا

است [١]، منظور همان دنيايي است که موجب غفلت و البته مورد مذمت است؛ غافل شدن از خداوند، متاع غرور [٢] متاع قليل [٣] زندان مومن [٤] گذرگاه و دار ممر و دار مجاز [٥] محل معصيت بندگان خدا [٦]، پايگاه جمع‌آوري اموال توسط نابخردان [٧] و مزبله‌ي ميته‌ها [٨] است.

ولي همين دنيا، يعني امور دنيوي، مي‌تواند وسيله‌ي تکامل بشر و متجَر اولياء الله و مسجد احباء الله [٩] باشد و البته از آن جهت ممدوح است؛ مولوي نيز در مثنوي در تفاوت دو معناي دنيا چنين مي‌سرايد:

چيست دنيا از خدا غافل بُدن *** ني‌ قماش و نقره و ميزان و زن

مال را کز بهر دين باشي حمول *** نِعَم مالٍ صالحٍ خواندش رسول

آب درکشي هلاک کشتي است *** آب اندر زير کشتي پشتي است

چونک مال و ملک را از دل براند *** زآن سليمان خويش جز مسکين نخواند

و اما منظور ما از دنيا در بحث دين و دنيا، نيازهاي دنيوي انسان است؛ بنابراين