ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ١٥٤ - شأن نزول

دنيا را برگزيد او را رها سازد كه برود و از شرف همسرى پيامبر ٦ محروم باشد و آن كس كه خداى تعالى و رسولش را اختيار نمود نگهدارد براى اينكه ايشان مادران مؤمنان باشند و براى هميشه تزويج نشوند و بنا بر اينكه (يؤوى من يشاء منهنّ و يرجى من يشاء منهنّ و يرضين به) ابن زيد و غيره گويند:

يعنى هم خوابگى باشد براى همه آنها يا نباشد، و يا براى برخى باشد و براى بعضى ديگر نباشد يا بعضى را بر بعض ديگر فزونى در خرجى و حتى هم خوابگى و حق معاشرت دهد يا اينكه تساوى قرار دهد بين ايشان.

و حكم در اين با آن حضرت است هر طورى كه بخواهد مينمايد و اين از خصايص و ويژگيهاى آن بزرگوار است، پس تمام زنان آن جناب راضى شده و آن حضرت را اختيار كردند بنا بر اين شرط.

پس پيغمبر ٦ تسويه و يكسانى قرار دهد ميان آنان مگر زنى از آنها را كه خواست طلاق گويد و او سوده دختر زمعه بود، پس او راضى شد به ترك هم خوابگى و نوبت خود را بعايشه واگذار كرد.

ابن زيد گويد: وقتى آيه نازل شد زنان پيامبر ٦ نگران شدند كه پيغمبر ٦ آنها را طلاق گويد، و گفتند اى پيامبر خدا قرار بده از مالت و خودت براى ما آنچه كه ميخواهى و ما را بحال خودمان واگذار، پس نازل شد آيه مذكوره، و از آنهايى كه طالب تأخير و كناره‌گيرى شد سوده و صفيه و جويريه و ميمونه و ام حبيبه بود، پس آن حضرت حق هم خوابگى را آن طور كه خودش ميخواست با آنها مينمود.

و از آنهايى كه ايواء و هم خوابگى را طالب بود عايشه و حفصه و ام سلمه و زينب بود و پيامبر حق قسم هم خوابگى را ميان آنها بطور مساوى قرار داد