ترجمه مجمع البیان فی تفسیر القرآن (مترجم- بیستونی، محمد) - الشيخ الطبرسي - الصفحة ١٠٠ - تفسير

از پيامبر ٦.

و برخى هم گفته‌اند: يعنى و كسى كه مواظبت كند از شما بر طاعت خدا كه از آنست قنوت و دست بدعاء گرفتن در نماز و آن مداومت بر دعاء معروف است‌[١].

(وَ تَعْمَلْ صالِحاً) در ما بين خودشان و پروردگارشان عمل صالح نمايد.

(نُؤْتِها أَجْرَها مَرَّتَيْنِ‌) يعنى ميدهيم پاداش عمل صالح آنها را دو برابر عمل غير ايشان.

ابو حمزه ثمالى، از زيد بن على بن الحسين ٨ روايت كرده كه گفت من اميدوارم كه براى نيكوكاران ما دو پاداش باشد و ميترسم بر تبهكاران و بدكاران از ما كه عذابشان دو برابر شود چنانچه همسران پيغمبر ٦ را وعده داد.

و محمد بن ابى عمير از ابراهيم بن عبد الحميد از على بن عبد اللَّه بن الحسين از پدرش از على بن الحسين زين العابدين ٧ روايت كرده كه مردى بآن حضرت گفت شما خاندانى هستيد كه مشمول غفران خدائيد گويد: آن حضرت غضب كرد و فرمود ما سزاوارتريم كه جارى باشد در باره ما آنچه خداوند درباره زنان پيغمبر ٦ جارى فرمود از اينكه ما بوده باشيم هم چنان كه مى‌گوييد كه ما ميبينيم براى نيكوكارانمان دو اجر و پاداش‌

[١]- بدعاء فرج لا اله الا اللَّه الحليم الكريم لا اله الّا العلى العظيم- سبحان اللَّه رب السماوات السبع و رب الارضين السبع و ما فيهن و ما بينهنّ و رب العرش العظيم و الحمد للَّه رب العالمين و صلى اللَّه على سيدنا محمد و آله الطاهرين، اللّهم عاملنا بفضلك و لا تعاملنا بعدلك يا كريم.

مترجم