يكى از علماء برايم نقل كرد: در مجلس فقيه بزرگ شيخ مرتضى انصارى حاضر بوديم و فقيه آگاه، شيخ مهدى نجفى نوه كاشف الغطاء از شيخ سؤال كرد: شنيده‌ام كه جنابعالى در ركوع و سجود نماز تسبيحات كبرى را سه مرتبه بنابر احتياط، لازم مى‌دانيد، دليل آن چيست؟ شيخ انصارى فرمود: آيا پدرت، شيخ على را ديده‌اى؟ گفت: بله، فرمود: چگونه نماز مى‌خواند؟ گفت: تسبيحات كبرى را سه بار مى‌گفت. شيخ انصارى گفت: آيا عمويت شيخ موسى را ديده‌اى؟ گفت: بله، فرمود: چگونه نماز مى‌خواند؟ گفت: به همان سه تسبيح كبرى، فرمود: آيا عمويت شيخ حسن راديده‌اى؟ گفت: بله، فرمود: چگونه نماز مى‌خواند؟ او همان گونه جواب داد. شيخ فرمود: براى احتياط، مواظبت كردن سه نفر از فقها بر عملى، كافى است.

نكته (٩٨)

علامه محقق معاصر آقاى حاج سيد محمد على روضاتى (دامت إفاداته) در خصوص نشر رساله‌هاى عمليه پس از وفات شيخ الشريعه گويد:

از سال ١٣٣٩ هـ ق كه آقاى شريعت اصفهانى، مرجع تقليد وحيد زمان و مورد قبول همگان، درگذشت، بازار تأليف و طبع انواع كتب و رسائل، به خصوص در نجف تا سال‌ها بسى گرم بود. گرد آورى و بررسى آن آثار و ملاحظه صفحات عنوان و القاب و عناوين ثبت شده در آنها، خود موضوع مفيد و عبرت‌آميزى است. بلكه مى‌توان گفت كه آن وضع پس از فوت صاحب كفايه (م١٣٢٩) به وجود آمد. (١)

بنده مى‌افزايم كه شايسته است صفحات عنوان و روى جلد و توقيع آغاز انواع و اقسام رسائل عمليه و مناسك حج، حواشى عروه و وسيله و منهاج و مانند آنها، و

(١) مكارم الآثار، ج٧، ص٢٦١٠.