ج) چنانچه كسى گنجى پيدا كند كه بر آن اثر اسلام باشد، آيا از آنِ يابنده است يا حكم لقطه را دارد و آيا به آن خمس تعلق مى‌گيرد يا خير؟ فقها در حكم آن، اختلاف نظر دارند. (٣٦)(ر.ك: گنج)

د) مباحات اصلى مانند شكار و درخت كه در دارالحرب يافت مى‌شوند، اختصاص به هيچ كس ندارند و هر مسلمانى مى‌تواند آن‌ها را به تملك خود درآورد. ليكن اگر در اين اموال ، نشانه ملكيت كسى باشد، از آن رو كه ظاهراً اين اموال ملك ساكنان دارالحرب است، غنيمت به شمار مى‌رود. (٣٧) (ر.ك: غنيمت).

هـ) شكار پرنده و ديگر حيوانات وحشى ، در صورتى كه معلوم نباشد ملك كسى است ، حلال است؛ ليكن اگر بر آن نشانه ملكيت كسى باشد، مانند اينكه طوق در گردن يا گوشواره بر گوش يا ريسمان در پا داشته باشد، نمى‌توان آن را شكار كرد و در صورت شناختن صاحبش، شكارچى بايد آن را به وى تحويل دهد و چنانچه او را نشناسد، حكم لقطه را دارد. (٣٨) (ر.ك: صيد)

و) گوشت، چربى و پوستى كه در سرزمين مسلمانان پيدا شده، به شرطى كه در آن نشانه‌اى از مصرف شدن باشد، محكوم به تذكيه و طهارت است. (٣٩) (ر.ك: تذكيه)

ز) به نظر مشهور فقها، در جارى شدن حكم لوث، وجود نشانه قتل ـ در كسى كه احتمال لوث شدن او مى‌رود ـ شرط نيست. (٤٠) (ر.ك: لوث).

(٣٦) همان، ج ١٦، ص ٢٩ ؛ عروة الوثقى، ج ٤، ص ٢٤٦.
(٣٧) جواهر الكلام، ج ٢١، ص ١٥٤.
(٣٨) همان، ج ٣٦، ص ٢٢٦ و ٢٢٩ ؛ تحرير الوسيلة، ج ٢، ص ١٢٦، م٢١.
(٣٩) جواهر الكلام، ج ٦، ص ٣٤٧ و ج ٨، ص ٥٢ ؛ عروة الوثقى، ج ١، ص ١٣٠ ـ ١٣١،م٦ ؛ تحرير الوسيلة، ج ٢، ص ١٣٥ ـ ١٣٦، م٢٦.
(٤٠) جواهر الكلام، ج ٤٢، ص ٢٤١ ؛ تحرير الوسيلة، ج ٢، ص ٤٧٦، م٦.