در دوره‌های اخیر، فتوایی به شیخ مفید نسبت داده شده و مشهور گشته است. این فتوا در قالب داستان بوده و در پی آن است تا ارتباطی را بین امام عصر٤ و شیخ مفید ثابت کند. تاریخِ نگارش کهن‌ترین منبعی که به نقل این داستان پرداخته است، به ١٥٠ سال نمی‌رسد. با اندکی تأمل در این داستان و پی‌آمدهای آن می‌توان به باطل بودن اصل داستان و نسبتِ آن به شیخ مفید پی برد و یا دست‌کم در صحت آن تردید جدّی داشت. این نوشته در صدد نقد و واکاوی فتوا و داستان مذکور است تا از انتشار بیشتر آن و چیزهایی شبیه آن جلوگیری کند.

کلیدواژه‌ها: شیخ مفید، داستان‌سرایی، توقیع، دیدار.

[٨٤] عضو هیأت علمی پژوهشگاه قرآن و حدیث قم و مدرس مرکز تخصصی حدیث حوزه علمیه قم ([email protected]).